No Law, no Spanoulis, no party
Ο Τάσος Μαγουλάς αναλύει το πώς στήθηκε ο Ολυμπιακός γύρω από τον Βασίλη Σπανούλη και γιατί δεν υπάρχει εναλλακτικό πλάνο, σχολιάζει την αμυντική δυσλειτουργία των "ερυθρολεύκων" και ποιος ευθύνεται και καταλήγει στην επιλογή σίγουρων ξένων και όχι "ωρολογιακών βομβών".
Όταν έχεις επενδύσει στη διατήρηση του καλύτερου παίκτη στην Ευρωλίγκα και τον πληρώνεις ανάλογα, κάθε φορά που δεν παίζει, η ήττα οφείλεται στην απουσία του. Ο Ολυμπιακός, για δεύτερο παιχνίδι χωρίς τον Σπανούλη, ηττάται με παρεμφερή τρόπο. Ο πρωταθλητής Ευρώπης δεν μπορεί να έχει ηθικές νίκες, ούτε πολλά “μπράβο” επειδή προσπάθησε μέχρι το τέλος να νικήσει στην έδρα του το Μιλάνο μία ομάδα ανεβασμένη μεν, αλλά όπως τονίζαμε και κόντρα στον Παναθηναϊκό, τίποτε που να σε τρομάζει.
Όταν στον σχεδιασμό της σεζόν επενδύεις και σχεδιάζεις με γνώμονα τον Σπανούλη, δεν γίνεται να έχεις έτοιμες πολλές διαφορετικές επιλογές. Τα χρόνια που οι ομάδες πλήρωναν τον Γιασικεβίτσιους ή τον Παπαλουκά για να έρχονται από τον πάγκο, 15 παίκτες πρώτης γραμμής σε κάθε ρόστερ, πέρασαν (καλώς αν θέλετε την άποψη) ανεπιστρεπτί. Παρόλα αυτά, οι “ερυθρόλευκοι” είχαν και ασφαλιστική δικλείδα, έναν από τους καλύτερους Αμερικανούς, τον Έισι Λο.
No Law, no Spanoulis, no party
Τι γίνεται όταν ο Λο δεν ξαναπαίζει και ο Σπανούλης χάνει δύο αγώνες; Ό,τι είδαμε. Όχι, αυτήν τη φορά δεν θα σταθούμε στους ξένους. Αναφερόμασταν εκτενώς στις περιορισμένες δυνατότητές τους στο 5-0, το 13-0, το 20-0 στο σερί που δεν μπορούσε να συνεχιστεί στο τοπ 16. Το πρόβλημα όμως δεν είναι το σερί, αλλά πώς ο Ολυμπιακός δεν θα αποκλειστεί. Η επιστροφή του Σπανούλη, του σαφώς ντεφορμέ Σπανούλη με 5/28 τρίποντα στα τελευταία παιχνίδια, αλλάζει τα πάντα για μία ομάδα η οποία έμαθε να ζει και να κατακτά ευρωπαϊκά μέσα από το παιχνίδι του. Αφενός, είναι απίθανο να καλυφθεί η απουσία δύο τέτοιων παικτών, αφετέρου όμως υπάρχουν σφάλματα.
Οι επιλογές, δεν θα γίνουν καλύτερες…
Τα λάθη δεν θα διορθωθούν τώρα. Οι επιλογές, δεν θα γίνουν καλύτερες. Το ερώτημα είναι αν το πλάνο μπορεί κάπως να αλλάξει. Μέσα από τα προβλήματά τους, οι “ερυθρόλευκοι” συνεχίζουν να υπηρετούν το μπάσκετ που ξεκίνησαν να παίζουν, εκμεταλλεύονται τη δυναμική τους, καλύπτοντας τις αδυναμίες τους. Μία όμως δεν μπορούν και είναι στην άμυνα. Αν ο Ολυμπιακός, χωρίς τον Σπανούλη, δεν δύναται να κρατήσει το Μιλάνο στους 75-80 πόντους ή τη Μάλαγα στο εγγύς μέλλον, τότε δεν έχει τύχη. Οι αριθμοί δεν βγαίνουν για να νικάει, αν λείψει και άλλο ο αρχηγός του, σε παιχνίδι των +80 πόντων. Αυτό κόστισε κόντρα στο Μιλάνο και όχι στο τέλος, όταν μπήκαν δύσκολα σουτ από τους Ιταλούς. Μέχρι το 35′, τα τρίποντα της Αρμάνι ήταν ελεύθερα και η ρακέτα παιδότοπος.
Τις πταίει;
Το προπονητικό τιμ του Ολυμπιακού έχει δουλέψει σε όλες τις παραμέτρους της άμυνας, αλλά δεν του βγαίνει. Δεν μπορούν οι παίκτες; Δεν υλοποιείται το αμυντικό πλάνο; Είναι λάθος ο σχεδιασμός; Μόνο αν υπάρξει απάντηση θα ξέρουμε τι συμβαίνει. Βεβαίως το τελευταίο που ενδιαφέρει την ομάδα είναι οι διαπιστώσεις. Όπως ήρθαν τα πράγματα, χρειάζεται Σπανούλης και αν δεν μπορεί, να παίξει ένα διαμορφωμένο πλάνο που να απηχεί στις δυνατότητες αυτής της ομάδας.
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Ο Μουν δεν μπορούσε να βρει το δρόμο για το γήπεδο και ο Πέτγουεϊ έχει χάσει τον δρόμο προς το καλάθι, το ριμπάουντ κλπ. Χωρίς φυσικά να είναι “4” ο Μουν, έστω και στις λίγες ημέρες του, πρόλαβε να δώσει ένα παιχνίδι στον Ολυμπιακό, αυτό με τον ΠΑΟΚ, διότι διαθέτει ικανότητες. Ο Πέτγουεϊ, όσο φιλότιμος κι αν είναι, δεν γίνεται να δώσει τίποτε περισσότερο από έναν σοβαρό επαγγελματία κι εν πολλοίς αυτή είναι η ιστορία των επιλογών. Οι Πειραιώτες προσπάθησαν να μη ρισκάρουν με… ωρολογιακές βόμβες κι επέλεξαν να κρατήσουν αυτή τη λογική, οπότε δεν θα έπρεπε να περιμένουν κάτι πολύ καλύτερο από τους ξένους τους.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλιο Νίκος Γιαννόπουλος: Η οκτάδα που πρέπει να βγάλει τον Ολυμπιακό από το βούρκο
