Και ο Σαλίνο άλλον θα ψήφιζε
Ο Σταύρος Καραΐνδρος γράφει για τον MVP Σαλίνο και τους δημοσιογράφους που υποτιμούν τη νοημοσύνη των φιλάθλων.
Οπως λέει και ο Δημήτρης Κριτής, πολλοί ξέρουν μπάλα, αλλά λίγοι καταλαβαίνουν ποδόσφαιρο. Σε μια γενικευμένη συζήτηση, αυτό δεν μπορεί να είναι κακό, αλλά όταν μιλάμε για τη δημοσιογραφία τότε τα πράγματα παίρνουν άλλη μορφή και πολλές φορές την ξεγυμνώνουν.
Δεν είναι θέσφατο ότι σώνει και ντε πρέπει να ξέρεις ποδόσφαιρο για να ασχοληθείς με το συγκεκριμένο επάγγελμα. Αλλά υπάρχουν πράγματα που απλώνονται μπροστά σου και μόνο αν είσαι τυφλός δεν τα καταλαβαίνεις.
Δεν μου έκανε εντύπωση που το βράδυ της Τετάρτης οι δημοσιογράφοι που βρέθηκαν στο γήπεδο Καραϊσκάκη ψήφισαν ως πολυτιμότερο της αναμέτρησης τον Λεάντρο Σαλίνο. Μου έκανε, όμως, εντύπωση που αυτό πέρασε στα ψιλά. Δεν είναι το γεγονός, αλλά το δεδομένο που αντιμετωπίζεται σαν να μη τρέχει τίποτα.
Είμαι σε θέση να γνωρίζω πως -ευτυχώς- υπάρχουν σοβαροί συνάδελφοι -ονόματα δεν θα αναφέρω για να ευλογήσω γένια- που έκαναν το αυτονόητο. Εβγαλαν MVP αυτόν που βγήκε μέσα από το ματς. Από όσα είδαν, κατάλαβαν και ήταν σε θέση να εξηγήσουν. Δεν έβγαλαν MVP βάσει των οπαδικών προτιμήσεων ούτε υπό τον φόβο μην τυχόν και βγουν από τα ρεπορτάζ.
Και εδώ έρχεται ακριβώς ο φόβος. Σε μια αναμέτρηση με ξεκάθαρο πρωταγωνιστή, με ομάδα που έκανε πράγματα στο γήπεδο και ομάδα που δεν έκανε, σε ένα ματς που είχε δεκάδες (ποδοσφαιρικά) πράγματα να σου δώσει, η πλειοψηφία κατέληξε να βγάλει πολυτιμότερο έναν ποδοσφαιριστή από την πλευρά των “ηττημένων”. Και να πεις ότι ο συγκεκριμένος ήταν από τους καλούς αυτών που απογοήτευσαν, πάει στο καλό. Μιλάμε, όμως, για πλήρη άγνοια. Και επειδή είμαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει άγνοια τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στις προσωπικές επιλογές του καθενός, τότε μιλάμε για φόβο. Και χαζομάρα ίσως.
Δεν είναι χαζός ο κόσμος
Μπορώ κάλλιστα να πάω την κουβέντα σε άλλα ποδοσφαιρικά κράτη. Με πολιτισμό, δημοσιογραφικό ήθος και γνώση. Δεν θα το κάνω γιατί, πρώτον, καταντά κουραστικό και δεύτερον δεν πρέπει να μας απασχολεί τι κάνουν οι άλλοι. Γιατί οι άλλοι δεν εξυπηρετούν συμφέροντα. Δεν φοβούνται να γράψουν αυτά που βλέπουν. Δεν φοβούνται να ασκήσουν κριτική. Δεν φοβούνται να γράψουν το εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ που έχουν γιατί έχουν ως μέλημα να είναι καλοί. Και θέλουν να είναι καλοί για να παραμείνουν στο ρεπορτάζ και να γράφουν αυτά που οι άλλοι θέλουν. Φαύλος κύκλος, ή κάτι τέτοιο.
Με την επιλογή Σαλίνο (δεν είναι το όνομα το θέμα, αλλά η νοοτροπία) γίνεσαι ρεζίλι. Κι άντε να δεχθώ πως δεν έχεις πρόβλημα να ξεφτιλίζεσαι, ειδικά από τη στιγμή που ξέρεις ότι ουδείς θα μάθει ότι ήσουν ένας από αυτούς. Το θέμα είναι ότι ο κόσμος δεν είναι χαζός. Ή τουλάχιστον τόσο όσο εσύ πιστεύεις. Ακόμα και στην περίπτωση που νομίζεις ότι απευθύνεσαι σε χαζούς, υπάρχουν εκείνες οι στιγμές που και οι… χαζοί βλέπουν. Aλλά ο κόσμος του Ολυμπιακού χαζός δεν είναι. Το βράδυ της Τετάρτης ακόμα και ένα… νεογέννητο θα είχε τη δυνατότητα να αντιληφθεί το ματς και τι αυτό έδωσε. Όταν ξέρεις τι έχεις δει, όταν έχεις μια συγκεκριμένη εικόνα στο μυαλό σου -η οποία συνάδει με την πλειοψηφία- και μαθαίνεις ότι υπάρχουν κάποιοι -λίγοι ή πολλοί- που προσπαθούν να σε βγάλουν τρελό ή σου λένε στα μούτρα πως είσαι “άσχετος”, τότε πρέπει να αντιδράσεις. Και η αντίδραση μπορεί να είναι απλή. Η γνώση είναι αντίδραση και η γνώση (θα) είναι ότι πλέον ξέρεις με ποιους θα έχεις να κάνεις από εδώ και πέρα.
Θα μας υποτιμήσουν και αυτοί
Θα μου πείτε γιατί κάθομαι και ασχολούμαι με κάτι (ίσως για πολλούς) μικρό και ασήμαντο και δίνω τέτοια βάση. Ξέρετε, είμαι από αυτούς που σιχαίνομαι πολλές φορές το επάγγελμα που κάνω. Είμαι από αυτούς που θέλει να σέβεται τον φίλαθλο αναγνώστη-ακροατή, που τρελαίνεται όταν διαβάζει σχόλια αναγνωστών για payroll, για κατευθυνόμενη δημοσιογραφία, για δημοσιογράφους-κάφρους και όλα τα σχετικά. Και τρελαίνεται όχι γιατί δεν ισχύουν, το αντίθετο. Γιατί ξέρει ότι όλα αυτά υπάρχουν και δυστυχώς έχουν χαλάσει το επάγγελμα. Και δυστυχώς ξεχωρίζουν. Από πίσω έρχεται γενιά φιλάθλων και δημοσιογράφων που θα μπουν στη λογική ότι πρωταρχικός στόχος είναι το συμφέρον και όχι το σωστό. Σε αυτό (θα) φταίμε εμείς ακόμα και για τις πιο μικρές επιλογές, όπως αυτή με τον MVP το βράδυ της Τετάρτης.
Μην υποτιμάτε τον κόσμο και τη νοημοσύνη του. Θα έρθει η στιγμή που θα γίνει το ανάποδο και τότε όσους σωστούς MVP και να βγάλετε, η ζημιά θα έχει γίνει…
Η αρθρογραφία για το ντέρμπι:
Θέμης Καίσαρης: Σόλο της ΑΕΚ με την κιθάρα του Σαντάνα
Τσάρλυ: Η ΑΕΚ έρχεται και υπάρχει πολύ ταλέντο
Κώστας Κεφαλογιάννης: Μεγάλη ΑΕΚ, προβληματικός Ολυμπιακός
Άκης Γεωργίου: Κόντρα σε όλους
Σταύρος Γεωργακόπουλος: Ο Περέιρα “βίασε” τα δικά του πιστεύω
Νίκος Γιαννόπουλος: Από τη Δράμα στη… δόξα
Αποστόλης Χορτάτος: Η αναμενόμενη ΑΕΚ, τα στημένα και η διαιτησία
