Ελληνες, αισιοδοξείτε!
Σ΄αυτόν τον όμιλο, η Εθνική θα τελειώσει τις υποχρεώσεις της τουλάχιστον δεύτερη εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στα μπαράζ. Μία ανάλογη πορεία πριν από δέκα χρόνια θα είχε αντιμετωπιστεί με διθυράμβους στα εξώφυλλα των εφημερίδων. Ο Νίκος Γιαννόπουλος σχολιάζει τη νίκη της Ελλάδας επί της Λετονίας...
Η άποψη ότι οι λαοί προσδιορίζονται από συγκεκριμένα “φυλετικά” χαρακτηριστικά τα οποία έχουν ιστορικές ή άλλες καταβολές μοιάζει μάλλον ξεθωριασμένη εν έτει 2013, ο γράφων τουλάχιστον δεν την ασπάζεται. Ομως, μία βόλτα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το βράδυ της Τρίτης, ένα σερφάρισμα που έβγαζε μία πίκρα και μία απογοήτευση για το γεγονός ότι η Εθνική δεν καταφέρνει, προσώρας τουλάχιστον, να εξασφαλίσει την απευθείας πρόκρισή της στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας σε πείθει ότι ο σύγχρονος Ελληνας διακατέχεται από αίσθημα γενικευμένης μιζέριας, για άλλους, φυσικά, λόγους, πέρα από τον αθλητισμό.
Το άστρο του Σάντος…
Να βάλουμε, συνέλληνες, τα πράγματα σε μία σειρά; Ο όμιλος θεωρήθηκε εξαρχής βατός διότι απουσίαζε από τη σύνθεσή του η ομάδα -φόβητρο ή, αν θέλετε, η κλασική δύναμη που θα τρόμαζε. Ομως, τόσο η Βοσνία όσο και η Σλοβακία αποτελούνται από παίκτες που έχουν πια σπουδαίες παραστάσεις από το υψηλό επίπεδο ενώ διαθέτουν και μερικές πολύ ξεχωριστές ποδοσφαιρικές προσωπικότητες. Οι πιο προσεκτικοί παρατηρητές είχαν επισημάνει αυτό το στοχείο την ώρα που οι υπόλοιποι μιλούσαν για το άστρο της Εθνικής, του Σάντος, ακόμα και του Ρεχάγκελ.
Ο Έλληνας καλόμαθε στις επιτυχίες…
Σ΄αυτόν τον όμιλο, η Εθνική θα τελειώσει τις υποχρεώσεις της τουλάχιστον δεύτερη εξασφαλίζοντας τη συμμετοχή της στα μπαράζ. Μία ανάλογη πορεία πριν από δέκα χρόνια θα είχε αντιμετωπιστεί με διθυράμβους στα εξώφυλλα των εφημερίδων, αφιερώματα σελίδων επί σελίδων, συνεντεύξεις, εκφράσεις θαυμασμού κ.τ.λ. . Τώρα, μετά από μία χρυσή δεκαετία κατά την οποία ο Ελληνας ποδοσφαιρόφιλος καλόμαθε στις προκρίσεις, η συμμετοχή στα μπαράζ αντιμετωπίζεται περίπου σαν αποτυχία.
Στον αθλητισμό όμως καλό θα είναι να βλέπουμε το ποτήρι μισογεμάτο. Για δεύτερη συνεχή διοργάνωση προκριματικών Παγκοσμίου Κυπέλλου η Εθνική απέκτησε το δικαίωμα να διεκδικήσει το όνειρό της σε δύο παιχνίδια όπως το έκανε, με επιτυχία μάλιστα, το 2009 κόντρα στην Ουκρανία. Σίγουρα, όλοι θα επιθυμούσαμε να την δούμε πρώτη, άλλωστε όσο οι Σλοβάκοι νικούσαν στη Ζίλινα οι ακτές της Βραζιλίας είχαν φτάσει τόσο κοντά που θα έλεγε κανείς ότι αχνοφαίνονταν πίσω από το στάδιο Ειρήνης και Φιλίας αντί της Αίγινας. Οι Βόσνιοι όμως, για να αποδίδουμε επιτέλους και τα εύσημα στους αντιπάλους μας σ΄αυτή τη χώρα, αποδείχθηκαν καλύτεροι, πιο ποιοτικοί και πιο ώριμοι σε αυτόν τον όμιλο. Εναντίον τους η Εθνική πήρε μόλις έναν πόντο ενώ στο εκτός έδρας ματς ηττήθηκε κατά κράτος.
Οι αισιόδοξες σκέψεις και το 4-2-3-1…
Η ιστορία αυτή γράφτηκε. Πάμε τώρα να γράψουμε την επόμενη σελίδα στα μπαράζ (εκτός αν ο καλός ποδοσφαιρικός θεός που μνημονεύσαμε και σε προηγούμενο κείμενο κάνει και πάλι το θαύμα του). Αν μη τι άλλο, η αγωνιστική εικόνα της Εθνικής στα πρώτα 45 λεπτά της αναμέτρησης επιτρέπει τις αισιόδοξες σκέψεις. Το 4-2-3-1 του Σάντος, ο οποίος αυτή τη φορά άφησε στα αποδυτήρια τις προπονητικές του ανασφάλειες, λειτούργησε σχεδόν υποδειγματικά και η Εθνική σ΄αυτό το διάστημα έμοιαζε με καλοκουρδισμένο ρολόι. Ο Νίνης στο ρόλο που του αρέσει, πίσω από το φορ, ο Σαμαράς, ορεξάτος και αποφασιστικός, να δημιουργεί συνεχώς ρήγματα και ο Μήτρογλου, έστω και αν δεν πέτυχε γκολ, να αποτελεί πονοκέφαλο για την αντίπαλη άμυνα.
Το ότι το πολυπόθητο τέρμα ήρθε τελικά στο δεύτερο ημίχρονο, και σε διάστημα μάλιστα που η ομάδα είχε ρίξει τους ρυθμούς της, πιστώνεται επίσης στα θετικά αφού ουδείς μπορεί να εγγυηθεί σ΄ ένα ποδοσφαιρικό σύνολο ότι θα παίζει πάντα καλά και ότι η καλή του απόδοση θα μετουσιώνεται πάντα σε γκολ.
Σοβαρά τεστ ενόψει μπαράζ…
Τα δύο παιχνίδια που απομένουν, και ιδιαίτερα αυτό κόντρα στην ποιοτική Σλοβακία, μπορούν άνετα να λειτουργήσουν ως δύο σοβαρά τεστ ενόψει των αγώνων μπαράζ του Νοεμβρίου. Με τις ομάδες να αποκτούν μέσα στο φθινόπωρο υψηλό αγωνιστικό ρυθμό λόγω των συνεχών υποχρεώσεων και τους διεθνείς, ξενιτεμένους και μη, να παίρνουν παιχνίδια στα πόδια τους, ο Σάντος μπορεί να αισθάνεται σίγουρος ότι η ομάδα του θα μπορέσει να ανταποκριθεί όσο υψηλό και αν είναι το εμπόδιο που θα κληθεί να ξεπεράσει. Δεν της λείπει, άλλωστε ούτε η ομοιογένεια, ούτε η ποιότητα, ούτε η πολύτιμη, σ΄ αυτό το επίπεδο, πείρα.
Κοντολογίς, Ελληνες, για την τύχη της Εθνικής σας ομάδας, μπορείτε να αισιοδοξήσετε. Έτσι κι αλλιώς, λίγα πράγματα σ΄ αυτόν τον έρμο τόπο λειτουργούν με τη συνέπεια και τον ορθολογισμό αυτού του συνόλου (με τα όποια λάθη βεβαίως). Ραντεβού τον Νοέμβριο λοιπόν, εκτός εάν…
Διαβάστε ακόμη:
“Αδικία να προκριθεί η Ελλάδα”
Σαμαράς: “Θα μας βρείτε απέναντί σας…”