Ο λαγός και η χελώνα

Μία πολύ μεγάλη νίκη που έδωσε πάλι τον πρώτο τίτλο της χρονιάς στον Παναθηναϊκό, ξανά στην έδρα του Ολυμπιακού έχει μεγάλη δόση από τον περίφημο όσο και διδακτικό μύθο του Αισώπου για τον αγώνα της χελώνας με τον λαγό. Σχόλιο του Τάσου Μαγουλά.

Ο Παναθηναϊκός στην μετά Πεδουλάκη εποχή, όπου ίσως αρκετούς βολεύει να ξεχνούν πως μόλις πέρυσι είχε νικήσει με πολύ εμφατικό τρόπο στο ΣΕΦ για τους τελικούς, με τον Πασκουάλ στον πάγκο προσπαθούσε να βρει τρόπο μέσα από τις διαρκείς αλλαγές του να επικρατήσει του μεγάλου του αντιπάλου.

Να πάρει πίσω ένα μέρος από την χαμένη ψυχολογία. Να σταματήσει το σερί και να κάνει ένα βήμα μπροστά.

ΑΤΟΜΙΚΑ ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ

Ο Ισπανός προπονητής λειτούργησε μεθοδικά. Πίστεψε σε όσα σχεδίασε στην προηγούμενη συνάντηση, εμπιστεύτηκε ακριβώς το ίδιο πλάνο στην επίθεση, έδωσε μία διαφορετική πινελιά στην άμυνα. Δεν διαφοροποιήθηκε ο Παναθηναϊκός. Από το 28’ το 85% των πόντων του μπήκαν με προσπάθειες προσωπικές. Χρειάστηκαν το λιγότερο τρεις τρίπλες για να εκτελέσουν παίκτες όπως ο Ρίβερς, ο Φελντέιν, ο Καλάθης. Το μπάσκετ που είχε...καταδικαστεί στην ήττα της Ευρωλίγκας, είναι πια...περήφανο και νικηφόρο.

Απλά είναι αυτό που μπορεί να πράξει τώρα η ομάδα του Πασκουάλ που δεν διαθέτει αυτοματισμούς. Να πάει με όσο πιο πολύ ένας εναντίον ενός, ελπίζοντας πως ο Ολυμπιακός θα είναι πολύ σίγουρος ότι το δικό του πλάνο με μηδέν προσαρμογή θα πετύχει. Όπερ κι εγένετο.

ΓΚΑΜΠΡΙΕΛ ΕΝΑΝΤΙΟΝ... ΠΑΠΙ

Η προσθήκη του Γκάμπριελ ήταν περισσότερο για να μην επαναλάβει ο Παπαπέτρου το ξέσπασμά του, να δώσει ύψος ...μάκρος (έχει τεράστιο ανοιγμα χεριών) στο «4» και να προσφέρει στον Καλάθη λίγο πικ εν ρολ. 

Ο Πασκουάλ έδρασε αλλά αυτή την φορά ο Σφαιρόπουλος δεν αντέδρασε. Ο Παναθηναϊκός έκανε από το πρώτο λεπτό το παιχνίδι του, αργά, μεθοδικά. Ο Ολυμπιακός θυμίζοντας τον λαγό της ιστορίας πίστευε πως με ξεσπάσματα θα έφτανε πάλι στην νίκη. Εμπιστεύτηκε πολύ το πλάνο του, που δεν ήταν παράδοξο, αλλά λησμόνησε πως το πλάνο το εκτελούν οι παίκτες.

ΤΑΛΑΙΠΩΡΗΜΕΝΟΣ ΣΠΑΝΟΥΛΗΣ

Ο Σπανούλης για κάποιο λόγο «κάηκε» από την προηγούμενη κόντρα, είναι προφανές πως ο αρχηγός των πρωταθλητών παίζει με πρόβλημα ή χωρίς την κατάλληλη αποθεραπεία από την θλάση αφήνοντας το θυμικό να υπερκαλύψει την ουσία.

Ο Πρίντεζης κλείστηκε πολύ πιο σοβαρά αυτή την φορά αναδείχθηκε μεν ο Μάντζαρης, βοήθησε δε ο Γιανγκ, αλλά η επιλογή για προσωπική άμυνα στον Ρίβερς κυρίως τιμωρήθηκε και κόστισε την Δευτέρα. Όπως τιμωρήθηκε η προτίμηση να μην μαρκάρετε ο Καλάθης που έβαλε επτά σερί πόντους για να κλειδώσει τη νίκη.

ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ... ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ

Έμοιαζαν οι ερυθρόλευκοι να εμπιστεύονται κάποια απροσδιόριστη σιγουριά πως ο αγώνας θα γυρίσει όπως στο παρελθόν. Ήταν η πρώτη φορά που έπαιξαν στα όρια της...αλαζονείας και φυσικά όλα αυτά νομοτελειακά τιμωρούνται. Τιμωρούνται για μία ομάδα που όσες φορές να την βάλεις με κόντρα τις πιθανότητες, θα λάμψει, θα πετάξει ψηλά. Αλλά παλεύει κατοχή με κατοχή γι αυτό.

Περισσότερο από όλα τιμωρήθηκε, στον συγκεκριμένο αγώνα, η επιλογή να μην έρθει κάποιος παίκτης που θα κάνει την διαφορά στην περιφέρεια αλλά διαθέτει ίδιο στυλ με τον Γκριν. Την Δευτέρα ο Γουότερς αφόπλισε και τον Γκριν διότι πολύ απλά κάνουν τα ίδια πράγματα στηριζόμενοι στο σουτ και μόνο. Την Πέμπτη δεν έγινε το ίδιο; Βεβαίως και θα φανεί στην συνέχεια πως δύο παίκτες με πολύ κοινά στοιχεία δύσκολα παίζουν μαζί.

Ουδείς μπορεί να κατηγορήσει τον Σφαιρόπουλο γιατί έχει επιλέξει να στηρίξει το πλάνο του, τον σχεδιασμό του, τις αγωνιστικές ισορροπίες όπως της γνωρίζει. Αυτό έφερε την ομάδα του σε μία εξαιρετική θέση στην Ευρωλίγκα ως τώρα. Χάθηκε όμως ο πρώτος τίτλος και για έναν σύλλογο όπως οι ερυθρόλευκοι κάθε τίτλος μετράει. Το αν ως τον Ιούνιο θα έχουν καταφέρει να αλλάξουν τις εντυπώσεις, ουδείς είναι σε θέση να το προβλέψει. Σίγουρα θα τους συσπειρώσει η ήττα και θα τους οδηγήσει πιο σκληρούς στην επόμενη αναμέτρηση. Ακόμα κι έτσι, μέχρι να γυρίσει στο 100% ο Σπανούλης, δεν θα είναι ποτέ στο 100% για τέτοιες κόντρες. Κοινώς,με ή χωρίς τον ηγέτη τους,  δεν τους δίνεται ποτέ το δικαίωμα να βρίσκονται κάτω από το...κόκκινο.  Παραδείγματα; Μπάμπεργκ, χθες.  Οτιδήποτε λιγότερο, φέρνει βαριές ήττες.

Ίσως αυτή είναι και η πιο σωστή ερμηνεία για το ...περίφημο, διαλέγει αγώνες. Δεν διαλέγει ποτέ αγώνες ο συγκεκριμένος Ολυμπιακός γι αυτό και είναι τόο επιτυχημένος. Δεν διαθέτει όμως πολλούς παίκτες με ατομικά στοιχεία να του πάρουν...ξεκούραστα μία αναμέτρηση όταν το σύνολο δεν θα βρίσκεται στην άριστη κατάσταση.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ;

Ο Πασκουάλ διασφάλισε τον πρώτο τίτλο της χρονιάς, αλλά σε αντίθεση με τον Ιβάνοβιτς και τον Τζόρτζεβιτς, δεν το είχε ανάγκη ο ίδιος, αλλά οι παίκτες του. Αυτοί αισθάνονταν την πίεση και χρειάζονταν μία τέτοια μεγάλη επιτυχία. Την κατέκτησαν αλλά αυτό δεν τους διασφαλίζει πως οι νίκες θα έρχονται μόνες τους.

O Παναθηναϊκός ακόμα ψάχνεται, ακόμα στηρίζεται σε τρυκ και παλεύει με τον χρόνο ώστε να καταφέρει σε εύλογο χρονικό διάστημα να λειτουργεί πιο πολύ ομαδικά. Η νίκη του στο ΣΕΦ, είναι πολύτιμη, διότι προσθέτει λίγο...μέταλλο το οποίο είχε ανάγκη μία τόσο καινούργια ομάδα. Δεν του εξασφαλίζει όμως την επιτυχία στην συνέχεια μίας σκληρής σεζόν. Αποτελεί ένα εξαιρετικό εφαλτήριο πάντως.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στο σημειολογικό της ιστορίας, ο Ολυμπιακός για μία ακόμα φορά έδειξε πως δεν μπορεί να...καταρρακώσει τον Παναθηναϊκό. Να του βάλει προβλήματα που πιθανώς να του τσάκιζαν την ψυχολογία. Δεν τον...σκοτώνει αθλητικά. Έμοιαζε λίγο με τους τελικούς του 2012, όπου ο τότε πανίσχυρος Παναθηναϊκός του Ομπράντοβιτς πίστευε πως λόγω παρελθόντος κάποια στιγμή θα νικούσε τα πιτσιρίκια του Ίβκοβιτς. Το αποτέλεσμα ήταν τότε η αλλαγή της ιστορίας. Ακολούθησαν δύο νταμπλ των πρασίνων του Πεδουλάκη μεν, αλλά από εκείνη την σεζόν ο κορμός του Ολυμπιακού πήρε την ψυχολογία και δημιούργησε την δική του ιστορία κορυφής.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:

Ο Πασκουάλ έριξε τα θεμέλια, ώρα για χτίσιμο!
Νίκη ζωής για τον Παναθηναϊκό, προσγείωση για τον Ολυμπιακό
Ο αιφνιδιασμός Πασκουάλ και ο... λάκκος
Ο Ρίβερς πήρε τη μεγάλη ρεβάνς για τον Παναθηναϊκό στο ΣΕΦ