Ισορροπία και όχι ανατροπή σκηνικού
O Δημήτρης Κριτής γράφει για τα όσα είδε από τον Παναθηναϊκό στην Ολλανδία, θεωρώντας το ισόπαλο αποτέλεσμα ως "τόνωση της τραυματισμένης ψυχολογίας του".
“Δημήτρη πόσα θα φάμε στο Αϊντχόφεν;” ρωτούσαν αρκετοί φίλοι στην τελευταία live επικοινωνία, το μεσημέρι της Δευτέρας. Αντιγράφω την στερεότυπη απάντηση: “Το παιχνίδι στην Ολλανδία είναι ευκολότερο για τον Παναθηναϊκό, σε σχέση με το παιχνίδι του ΟΦΗ. Απέναντι σε ομάδες που θέλουν να παίξουν ποδόσφαιρο, ο Παναθηναϊκός έχει πολύ λιγότερα προβλήματα. Ακόμη και αυτός ο ντεφορμέ Παναθηναϊκός…”.
Δεν είπα ότι είναι εύκολο το παιχνίδι στο “Φίλιπς Στάντιον”, ούτε εννοούσα ότι ο ΟΦΗ είναι καλύτερη ομάδα από την Αϊντχόφεν. Ούτε έγραφα με άγνοια κινδύνου απέναντι στο ενδεχόμενο μιας βαριάς ήττας. Βεβαίως και θα μπορούσε να στραβώσει το παιχνίδι, να γίνει σε μία φάση το 2-0 και μετά να αρχίσει το πινγκ πονγκ στις δύο περιοχές και όπου μας βγάλει.
Το αυτονόητο περιέγραψα. Το ότι ο Παναθηναϊκός, όσο δεν χρειάζεται να περάσει τη μπάλα από τη μύτη της βελόνας για να απειλήσει και να “κεντήσει” την αντίπαλη εστία, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο θα βρει τις ευκαιρίες του. Και χωρίς τον τεχνικό που θα δημιουργήσει και χωρίς τον μάστορα που θα εκτελέσει, γκολ θα βρει. Απέναντι σε ανοικτή άμυνα, μα με τη μία, μα με τις δύο, μα με τις τρεις θα μπουκάρει, θα σκοράρει.
Τα προβλήματα αρχίζουν όταν απέναντί του έχει ομάδες που δεν θέλουν να τον νικήσουν, αλλά να τον κερδίσουν. Να στηθούν μαζικά στο δεύτερο μισό του γηπέδου, υπερτονίζοντας τις αδυναμίες του κλείνοντας τους χώρους, τσαλακώνοντας τα ούτως ή άλλως τραυματισμένα νεύρα του με 12 “τραβήγματα” και 25 “κράμπες”, με την παγερή αποδοχή των διαιτητών της Superleague που αντί να τιμωρήσουν -επιτέλους, παραδειγματικά- την εσκεμμένη καθυστέρηση από το πρώτο κιόλας λεπτό του δευτέρου ημιχρόνου, μετατρέπουν τους αγωνιστικούς χώρους σε κέντρα διακίνησης “ασθενών”.
Και μην φανταστείτε ότι η αγνή, αλλά εκ του ασφαλούς, παραδοχή του Τζενάρο Γκατούζο περί της αντιαθλητικής συμπεριφοράς των ποδοσφαιριστών του, θα αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο προτιμούν να σκέφτονται ή θέλουν να διαχειρίζονται τα παιχνίδια οι διαιτητές μας. Άλλωστε και ο Ιταλός δεν εξερράγη την ώρα που συνέβαιναν όλα τα παραπάνω στο χορτάρι. Την ίδια ώρα εμψύχωνε τους υπόλοιπους.
Και μην μου πείτε ότι όλα αυτά αποτελούν παρελθόν. Γι’ αυτό στεκόμαστε παραπάνω, ακριβώς γιατί θα να τα ξαναδούμε και θα τα ξαναζήσουμε αρκετές φορές και φέτος. Είναι ακόμη νωρίς.
Τα οξύμωρα
Βεβαίως υπήρχαν και οξύμωρα χθες. Ενώ για παράδειγμα η Αϊντχόφεν πίεσε στο πρώτο μέρος, το μοναδικό της γκολ το πέτυχε στην κόντρα. Το οξύμωρο βεβαίως δεν είναι ότι δέχθηκε ο Παναθηναϊκός γκολ σε κόντρα επίθεση. Έτσι δέχεται τις περισσότερες φάσεις. Το οξύμωρο είναι ότι η Αϊντχόφεν δεν κατάφερε να σκοράρει απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Και δεν βρήκε απέναντί της τον… Άγιο Στιλ. Θετικός ο Άγγλος στο παιχνίδι, αλλά δεν είχε στο ενεργητικό του την πληθώρα των σωτήριων επεμβάσεων για να γυρίσει με το βραβείο του MVP στις αποσκευές του.
Και το ακόμη πιο οξύμωρο είναι, ότι ο Παναθηναϊκός δεν σκόραρε σε κόντρα επίθεση, αλλά απέναντι σε οργανωμένη άμυνα! Τις όποιες μικρές ή μεγάλες ευκαιρίες που του παρουσιάστηκαν νωρίτερα, τις σπατάλησε με χλιαρά και ακίνδυνα ή άστοχα σουτ.
Τα θετικά
Συμπερασματικά, υπάρχουν θετικά στοιχεία από το χθεσινό παιχνίδι στην Ολλανδία. Όχι βέβαια ότι παρέμεινε ζωντανός στο παιχνίδι της πρόκρισης. Θεωρητικά μαθηματικές είναι οι ελπίδες. Θετικό στοιχείο είναι η τόνωση της τραυματισμένης ψυχολογίας του. Χρειαζόταν ένα αποτέλεσμα κόντρα στην Αϊντχόφεν, ώστε να αντλήσει δύναμη για τα αλλεπάλληλα crash test που έχει μπροστά του το επόμενο δεκαπενθήμερο.
Θετικό ήταν και η αποφυγή λαθών τις στιγμές που οι Ολλανδοί πίεζαν ασφυκτικά τους “πράσινους” στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Άλλαζαν με γρήγορο και ασφαλή τρόπο τη μπάλα στον χώρο έξω από την περιοχή τους και στη μεσαία γραμμή, έστω κι αν αρκετές φορές αυτό την οδηγούσε στο δίδυμο των κεντρικών αμυντικών. Σε αντίθεση με τις φάσεις κοντά στην περιοχή, όπου οι βιαστικές απομακρύνσεις επαναλήφθηκαν, δίνοντας στους γηπεδούχους δεύτερες και τρίτες επιθέσεις.
Δεν άλλαξε βεβαίως κάτι επί της ουσίας. Απέναντι σε πολυπρόσωπη και συμπαγή ανασταλτική λειτουργία θα ξαναδούμε τον προβληματικό και προβληματισμένο Παναθηναϊκό. Γι’ αυτό και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι την Κυριακή στο Φάληρο, δεν θα δούμε την ποδοσφαιρική αφέλεια με την οποία αντιμετώπισε ο Ολυμπιακός το ντέρμπι “αιωνίων” στο περσινό δεύτερο γύρο του πρωταθλήματος και τον οδήγησε στο τραυματικό 0-3.
Αν και θεωρώ ότι θα επιδιώξει ένα γρήγορο γκολ. Η πιο λογική εικόνα που έχω στο μυαλό μου, αν το παιχνίδι δεν ανοίξει λόγω ενός γρήγορου τέρματος, είτε από τη μία, είτε από την άλλη πλευρά, είναι δυνατό ξεκίνημα και στα δύο ημίχρονα και πιο συντηρητική συμπεριφορά στον υπόλοιπο χρόνο.
Διαβάστε ακόμη
Σχόλιο Σταύρος Καραΐνδρος: Ξύπνησε ή ήταν αναλαμπή;
Αϊντχόφεν-Παναθηναϊκός 1-1 (VIDEOS)
Αναστασίου: “Έτοιμοι για τα δύσκολα”
Κοκού: “Στην Αθήνα θα κριθεί η πρόκριση”
Το απόλυτο η Ντιναμό Μόσχας, η Μπεσίκτας διέλυσε την Παρτιζάν (VIDEOS)
