Bayern über alles: Το 23ο πρωτάθλημα αποκατέστησε την τάξη

Άλλοτε είναι η "FC Hollywood", άλλοτε η "Dusel-Bayern", αλλά πάντοτε θα είναι η Rekordmeister του γερμανικού ποδοσφαίρου. Η Μπάγερν Μονάχου έσπασε όλα τα κοντέρ τη φετινή χρονιά, αποκαθήλωσε την Ντόρτμουντ και επέβαλε ξανά τον νόμο της με το 23ο πρωτάθλημα στην αξεπέραστη ιστορία της.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ

07 ΑΠΡ 2013

Την έχουν αποκαλέσει “FC Hollywood”, αλλά φέτος τα αστέρια της έβαλαν τον εγωισμό κάτω από την ομάδα σε αντίθεση με προηγούμενες χρονιές. Πολλές φορές την φωνάζουν “Dusel-Bayern”, τυχερή Μπάγερν, αλλά φέτος ελάχιστες φορές επικαλέστηκε τη Θεά Τύχη για να βγάλει τα “κάστανα” από τη φωτιά. Αυτό που έκανε από την αρχή της χρονιάς ήταν να καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο, μέχρι να κατακτήσει πιο γρήγορα από κάθε άλλον σύλλογο στην ιστορία τον τίτλο της Bundesliga.

Η Rekordmeister στη Γερμανία εδώ και δεκαετίες είναι η Μπάγερν Μονάχου, η οποία με μία επιβλητική σεζόν έκλεισε απότομα την 2ετή παρένθεση της Ντόρτμουντ. Η Μπορούσια βρίσκεται στη 2η θέση και 20 βαθμούς πίσω, εξ ου και ο πανηγυρισμός με τα… κιάλια του Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ στην πρόσφατη εκτός έδρας νίκη επί της Λεβερκούζεν.

Μία σεζόν πλημμυρισμένη με πανηγυρισμούς, χαμόγελα, γκολ, διακρίσεις αλλά από την οποία δεν έλειψαν οι τσακωμοί, οι διφορούμενες δηλώσεις, οι αντιδράσεις και η μιζέρια, που συνθέτουν το πιο ιδιαίτερο πρωτάθλημα των Βαυαρών τα τελευταία χρόνια.

Εν αρχή ην η ανασύνταξη

Μετά από 2 χρόνια που δεν κατάφερε να ακολουθήσει το ρυθμό της Μπορούσια και μετά από μία σεζόν που κατέληξε φιναλίστ σε πρωτάθλημα, κύπελλο και Champions League, ο Ούλι Χένες και ο Καρλ Χάιντς Ρουμενίγκε (πρόεδρος και πρόεδρος του εκτελεστικού συμβουλίου αντίστοιχα) έδωσαν το έναυσμα για την ανασύνταξη του ποδοσφαιρικού τμήματος. Αποχαιρέτησαν τον Κρίστιαν Νέρλινγκερ, τοποθέτησαν στη θέση του αθλητικού διευθυντή τον εκρηκτικό Ματίας Ζάμερ και αφού ύψωσαν τείχη για να προφυλαχθούν από τα διαρκή πυρά του πρώην αρχηγού της Ντόρτμουντ, αφοσιώθηκαν στις μεταγραφές.

Η “αφοσίωση” στο περίπου, όπως εξιστορεί ο Χένες, στην “Frankfurter Allgemeine Zeitung”, μιλώντας για την απόκτηση του Μάριο Μάντζουκιτς. “Υπέπεσε στην αντίληψή μας μετά το Euro. Έμοιαζε με τον Έντιν Τζέκο, τον οποίο δεν καταφέραμε να πάρουμε, επειδή οι μάνατζέρ του ήθελαν πολλά λεφτά. Όλα ήταν τόσο περίπλοκα, οπότε κάλεσα τον Ρουμενίγκε. ‘Τι λες για τον Μάντζουκιτς;’. ‘Χμμμμ’, μου είπε. Μιλήσαμε με τον Χάινκες και συμφώνησε επίσης”.

Μεταξύ λογικού και παραλόγου, η Μπάγερν κατάφερε να φέρει στην Ζάμπενερστρασερ τον Κροάτη επιθετικό, τον Βραζιλιάνο στόπερ της Γκλάντμπαχ Ντάντε, ο οποίος έβγαζε μάτια τα τελευταία χρόνια στα “πουλάρια”, τον Τζερντάν Σατσιρί που είχε “κλείσει” μήνες νωρίτερα, τον πολύπειρο και “πρώην” Κλαούντιο Πισάρο και τον Ισπανό αμυντικό μέσο Χάβι Μαρτίνεθ, μετά από περίπλοκες διαπραγματεύσεις με την Αθλέτικ Μπιλμπάο για την καταβολή 40.000.000 ευρώ. Το σπουδαίο όνομα μπορεί να απουσίαζε, αλλά μέσα στη χρονιά, όλες οι μεταγραφές αποδείχθηκαν εξαιρετικά χρήσιμες, η κάθε μία με τον τρόπο της.

Ο Χάινκες είχε επιτέλους υλικό για να πραγματοποιεί σεβαστό rotation και να μην στερεί δυναμική από την ομάδα, η οποία ανταγωνίζεται κάθε χρόνο σε 3 διοργανώσεις, τοποθετώντας τον πήχη στο πιο ψηλό άγκιστρο, στην κατάκτηση του τρεμπλ. Μετά από 8 σερί νίκες στην εκκίνηση (ρεκόρ), η Μπάγερν είχε δείξει τις διαθέσεις της, την ώρα που η Ντόρτμουντ δεν μπορούσε να διαχειριστεί το φορτωμένο πρόγραμμα και είχε μείνει πίσω στη βαθμολογία. Ακόμα και το εντός έδρας στραβοπάτημα με αντίπαλο τη Λεβερκούζεν για πρώτη φορά μετά από την πτώση του… Τείχους, δεν έμοιαζε να επηρεάζει τους παίκτες της Μπάγερν, που ήταν προσηλωμένοι στον στόχο.

Η σταθερά των Βαυαρών

Η έλευση του Ντάντε ενδυνάμωσε ακόμα περισσότερο τον μόνιμα προβληματικό τομέα των Βαυαρών τα τελευταία χρόνια, την αμυντική γραμμή. Με τον Μάνουελ Νόιερ ακλόνητο κάτω από τα δοκάρια, ακόμα και ο Τζερόμ Μπόατενγκ, μετά από κάποια τραγικά λάθη, κατάφερε να βελτιώσει την απόδοσή του, όταν μετακινήθηκε σε θέση στόπερ. Ο Φίλιπ Λαμ επέστρεψε στη φυσική θέση του στο δεξί άκρο της άμυνας και ο Χόλγκερ Μπάντστούμπερ άρχισε τη χρονιά στα αριστερά. Ο τελευταίος, μετά το σοβαρό τραυματισμό του στο ντέρμπι με την Ντόρτμουντ, παραχώρησε τη θέση του στον Ντάβιντ Αλάμπα, ο οποίος αποτέλεσε την αποκάλυψη της σεζόν κι εξελίχθηκε ακόμη και σε εκτελεστή των πέναλτι της Μπάγερν (που… ταλαιπωρήθηκε σε αυτόν τον τομέα).

Στη μεσαία γραμμή, ο Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ απελευθερώθηκε από πολλά αμυντικά καθήκοντα έχοντας δίπλα του τον πιο ανασταλτικό Χάβι Μαρτίνεθ, με τον Λουίζ Γκουστάβο να αποτελεί μία “χρυσή” αλλαγή όποτε ο υπαρχηγός των Βαυαρών τραυματιζόταν. Μπροστά τους, η τριπλέτα των Τόμας Μίλερ, Τόνι Κρόος και Φρανκ Ριμπερί είχαν τις καλύτερες σεζόν στην καριέρα τους και ουσιαστικά αποτέλεσαν την κινητήρια δύναμη για την καταπληκτική σεζόν της Μπάγερν. Όσο για την κορυφή, ο Μάντζουκιτς αποζημίωσε τον Χένες για την εμπιστοσύνη που του έδειξε, σκοράροντας κατά ριπάς μετά την Πρωτοχρονιά (κι αφού πέρασε 369 λεπτά “ξηρασίας”).

Η παρουσία του ανάγκασε τον Μάριο Γκόμεθ να αποδεχθεί ρόλο παγκίτη, όταν επέστρεψε από τον καλοκαιρινό τραυματισμό του μετά από πολύ καιρό, έστω κι αν δεν το έπραξε αδιαμαρτύρητα. Όταν, μάλιστα, άρχισαν να “φουντώνουν” οι φήμες περί συμφωνίας με τον Ρόμπερτ Λεβαντόβσκι για το επόμενο καλοκαίρι (και μάλιστα μετά από μία σκανδαλωδώς άνετη επικράτηση 4-0 επί της Σάλκε), ο Γκόμεθ ξέσπασε, δηλώνοντας ότι “ο σύλλογος πρέπει να ξεκαθαρίσει τη θέση του”. Κάτι τέτοιο δεν συνέβη μέχρι σήμερα, με συνέπεια η θέση του περσινού 1ου σκόρερ του συλλόγου (μόλις 7 γκολ φέτος) να τίθεται εν αμφιβόλω για το επόμενο ρόστερ της ομάδας.

Η χρονιά του Ζάμερ

Από τη 14η αγωνιστική και την εκτός έδρας νίκη 2-0 επί της Φράιμπουργκ, η Μπάγερν κατέκτησε το 18ο herbstmeisterschaft. Μία αγωνιστική αργότερα, ως πρωταθλήτρια χειμώνα, αναδείχθηκε ισόπαλη 1-1 με την Ντόρτμουντ, με συνέπεια η διαφορά της από τη 2η θέση να σταθεροποιηθεί σε διψήφιο αριθμό πόντων, ο οποίος ολοένα και αυξανόταν.

Ίδια πορεία ακολουθούσε και η ροή χρημάτων στα ταμεία της ομάδας, η οποία το Νοέμβριο ανακοίνωσε έσοδα ρεκόρ ύψους 332.200.000 ευρώ για το οικονομικό έτος που ολοκληρώθηκε στις 30 Ιουνίου του 2012 και καθαρά κέρδη 11.100.000 ευρώ (από τα 1.300.000 ευρώ του 2010-2011). Η καλύτερη οικονομική θέση στα 112 χρόνια ιστορίας του συλλόγου συμβάδιζε με την αγωνιστική εικόνα που προσέφεραν οι Βαυαροί.

Η διακοπή του πρωταθλήματος προκάλεσε φρενίτιδα στο θέμα του προπονητή, αφού ο Πεπ Γκουαρδιόλα είχε ανακοινώσει ότι εκείνη την περίοδο θα συμφωνούσε με την επόμενη ομάδα του. Το πρωινό που πήρε με τον Χένες στη Νέα Υόρκη “καρποφόρησε”, αλλά οι 2 τους αποφάσισαν να μην ανακοινώσουν τίποτα μέχρι το Πάσχα. Φευ. Η συμφωνία διέρρευσε και αναγκάστηκαν μετά από πρόχειρες διαψεύσεις, να επιβεβαιώσουν τον “γάμο” που θα λάμβανε χώρα τον Ιούλιο του 2013. “Μέχρι τις 31 Ιουνίου του 2013 δεν υπάρχει το όνομα Γκουαρδιόλα για εμάς”, όπως επεσήμανε ο νέος… εκπρόσωπος Τύπου των παικτών τη φετινή σεζόν, Μίλερ, ο οποίος πήρε τη θέση του φιλήσυχου και προσεκτικού αρχηγού Λαμ. “Δεν θα μιλούσα για το πρωτάθλημα εάν βρισκόμουν 14 βαθμούς πίσω”, ήταν η σπόντα που έριξε προ καιρού προς την πλευρά της Ντόρτμουντ, επιβεβαιώνοντας την επιθετική πολιτική της Μπάγερν σε όλα τα μέτωπα.

Τον ρόλο του πιο ομιλητικού και συνάμα προκλητικού ανθρώπου της Μπάγερν για φέτος, όμως, τον είχε ένα εξωαγωνιστικό στέλεχος. Διόλου περίεργο σε μία ομάδα που συνωστίζονται προσωπικότητες όπως ο Χένες, ο Ρουμενίγκε και ο επίτιμος πρόεδρος (πλέον) Φραντς Μπέκενμπαουερ, οι οποίοι φέτος βρήκαν τον… μάστορά τους. Ο Ζάμερ έκλεψε την παράσταση (κάτι που ενόχλησε τον Χάινκες στην αρχή της χρονιάς), αφού τα έβαλε με όλους και με όλα, αψηφώντας κλίμα και περιστάσεις.

Για παράδειγμα, όταν ο Χένες έκανε λόγο για “3 εβδομάδες σκατά” μετά από αγωνιστική κάμψη, ο κάτοχος της “Χρυσής Μπάλας” του 1996 φρόντισε να τον συνετίσει. Όταν, όμως, η Μπάγερν προ ημερών διέλυσε με 9-2 το Αμβούργο, τα ακριβή λόγια του είχαν ως εξής: “Αυτό χρειάζεται να γίνει το ‘καμπανάκι’ μας, αφού δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει”. Ο… ποιητής εννοούσε τα 2 γκολ από κόρνερ που δέχθηκαν οι θριαμβευτές (όπως συνέβη πχ. στον τελικό του Champions League κόντρα στην Τσέλσι και στη φετινή φάση των 16 από την Άρσεναλ) για να εισπράξει την… πληρωμένη απάντηση του Σβάινσταϊγκερ: “Είναι δύσκολο να συγκεντρωθείς όταν είσαι 8-0 μπροστά στο σκορ”.

Ο Ζάμερ ήταν ένας ακατάπαυστος χείμαρρος, όπως ομολόγησε και ο τεχνικός της Μάιντς, Τόμας Τούχελ, και, μάλιστα, όχι τόσο ευγενικός. “Δεν θυμάμαι άλλον αθλητικό διευθυντή να έρχεται στην πλάγια γραμμή τόσο συχνά και να μου επιτίθεται φραστικά συνεχώς”, δήλωσε ο νεαρός τεχνικός για τον Ζάμερ σε ένα παιχνίδι που η Μπάγερν κέρδισε με 3-0. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έπαιζε σωστά το ρόλο του στην ομάδα. Όταν διέκρινε αντιδράσεις από τους Άριεν Ρόμπεν και Γκόμεθ εξαιτίας της παραμονής τους στον πάγκο, δεν δίστασε να επέμβει: “Δεν θέλω να ακούσω τίποτα. Απολύτως τίποτα. Δεν θέλουμε εγωισμούς και δεν θέλουμε να προκαλέσουμε νέες διαμάχες”.

Σε τροχιά ρεκόρ

Σε αντίθεση με όσα συνέβαιναν εκτός αγωνιστικού χώρου, πάνω στο χορτάρι επικρατούσε μία μονοτονία. Εντός έδρας νίκη Μπάγερν, εκτός έδρας νίκη Μπάγερν. Από τη στιγμή που δεν επέδειξε αυτοκτονικές τάσεις μετά τη χειμερινή διακοπή όπως την περσινή σεζόν, όταν απώλεσε προβάδισμα 8 πόντων, η ομάδα του Χάινκες ήταν ασταμάτητη.

Ήταν τόσο μεγάλη η διαφορά δυναμικότητας των πρωταθλητών Γερμανίας από τις υπόλοιπες ομάδες, που ακόμα και μία ημέρα μετά από αγώνα πρωταθλήματος, οι Βαυαροί έβρισκαν χρόνο να δώσουν φιλικό με την Άαχεν μπροστά σε 31.600 θεατές, ώστε να συγκεντρωθούν χρήματα (περί τα 500.000 ευρώ) για την οικονομική διάσωση του ιστορικού συλλόγου που αυτήν τη στιγμή αγωνίζεται στην 3η τη τάξει κατηγορία του γερμανικού πρωταθλήματος. Σε μία άλλη περίπτωση, η Μπάγερν αντιμετώπιζε τη Σάλκε στην “Άλιαντς Αρένα” και ο Νόιερ έκανε ζέσταμα εν ώρα αγώνα με τον Μίλερ να του δίνει πάσες!

Η εστία του Μάνουελ Νόιερ παραβιάστηκε για πρώτη φορά το 2013 στις 23 Φεβρουαρίου, στη νίκη 6-1 επί της Βέρντερ Βρέμης. Εκτός έδρας, όμως, κράτησε το μηδέν μέχρι τη νίκη 2-1 στο Λεβερκούζεν, καταρρίπτοντας το ρεκόρ 565 λεπτών “καθαρής” εστίας εκτός έδρας.

Έκτοτε ακολούθησαν άλλες 2 επιτυχίες, που ανεβάζουν στους 11 τους συνεχόμενους νικηφόρους αγώνες μετά την επανέναρξη της σεζόν, αφήνοντας κατά πολύ πίσω το περσινό ρεκόρ της Ντόρτμουντ με 8. Ταυτόχρονα, με την νίκη που την έστεψε πρωταθλήτρια απέναντι στην Άιντραχτ Φρανκφούρτης, η Μπάγερν έφτασε τις 13 μακριά από το Μόναχο, διευρύνοντας το ρεκόρ εκτός έδρας επιτυχιών σε μία χρονιά στη Bundesliga, που είχαν 4 ομάδες με 11 μέχρι πέρυσι.

Φυσικό ακόλουθο ήταν κάθε αγωνιστική να γράφει το όνομά της στα κατάστιχα των ρεκόρ. Κάθε αγωνιστική από ένα σημείο και μετά είχε την υψηλότερη βαθμολογική συγκομιδή στην ιστορία του πρωταθλήματος, τα περισσότερα γκολ και την καλύτερη διαφορά τερμάτων. Το μόνο που έλειπε ήταν η κατάκτηση της “σαλατιέρας” πιο νωρίς από ποτέ. Στις 6 Απριλίου του 2013 έγινε και αυτό, αφού εξασφάλισε μαθηματικά το πρωτάθλημα 12 ημέρες νωρίτερα από την Κολονία του 1964 και κατέρριψε και το τελευταίο ρεκόρ που της αντιστεκόταν.

Καλύτερο παιχνίδι

Φορτούνα Ντίσελντορφ – Μπάγερν Μονάχου 0-5

Η Μπάγερν Μονάχου, μεταμφιεσμένη σε εθνική Γερμανίας, προερχόταν από το σοκ της απίθανης ανατροπής της Σουηδίας του Ζλάταν Ιμπραχίμοβιτς. Επόμενος αντίπαλος ήταν η 2η καλύτερη άμυνα της κατηγορίας (μετά την ίδια) και σε μία… καταραμένη αγωνιστική, την 8η. Ποτέ καμία ομάδα δεν είχε νικήσει στις 8 πρώτες αναμετρήσεις στη Bundesliga. Όσες ομάδες είχαν εκκινήσει με 7 νίκες (η Μπάγερν το 1995-1996, η Κάιζερσλαουτερν το 2001-2002 και η Μάιντς το 2010-2011), είχαν “σκοντάψει” σε αυτήν την αγωνιστική. Και σαν να μην έφτανε αυτό, στις 3 αυτές περιπτώσεις, καμία εκ των “τρένων της αφετηρίας” δεν κατέκτησε τον τίτλο. Αυτός κατέληγε πάντοτε στην Ντόρτμουντ. Όλοι οι οιωνοί ήταν εναντίον της. Όταν ο διαιτητής σφύριξε τη σέντρα, όμως, η μηχανή της Μπάγερν πήρε μπροστά και έκανε μία μπουκιά τους “νεοφώτιστους” του Στέλιου Μαλεζά. Ο Μάριο Μάντζουκιτς άνοιξε το σκορ, ο Λουίζ Γκουστάβο σημείωσε το 1.300ό εκτός έδρας τέρμα των Βαυαρών στη Bundesliga, ο Τόμας Μίλερ σκόραρε δις και ο Ραφίνια διαμόρφωσε το τελικό 5-0. Η υπ’ αριθμόν 300 νίκη του Γιουπ Χάινκες στο πρωτάθλημα ως προπονητής έσπασε την… κατάρα του 7 και οι οιωνοί πήγαν με το πλευρό της Μπάγερν, η οποία πήρε τη δόξα από την Ντόρτμουντ.

Χειρότερο παιχνίδι

Μπάγερν Μονάχου – Ντόρτμουντ 1-1

Η ήττα από τη Λεβερκούζεν και η ισοπαλία με την Γκλάντμπαχ αποτελούν “μαγική εικόνα”, η ισοπαλία με την Νυρεμβέργη προήλθε κατόπιν… ξύλου, οπότε μένει ένα παιχνίδι όπου η Μπάγερν δεν νίκησε φέτος. Ίσως το μοναδικό παιχνίδι που ήθελε περισσότερο από κάθε άλλο τη φετινή σεζόν και που δεν κατάφερε να πάρει. Αν και υπήρχε ο θρίαμβος στο σούπερ καπ, η αποκαθήλωση θα άρχιζε μόνο από το πρωτάθλημα. Το klassiko έφερνε μία καταιγιστική Μπάγερν απέναντι στην κατά τεκμήριον κορυφαία ομάδα της Γερμανίας τα τελευταία 2 χρόνια. Οι πόντοι διαφοράς ήταν σε διψήφιο νούμερο (11), αλλά ακόμα κάτι έλλειπε ώστε οι Βαυαροί να πείσουν για την αλλαγή σκυτάλης. Αυτό το κάτι δεν ήρθε, αφού στην εμφάνιση της καριέρας του, ο Γερμανός τερματοφύλακας Ρόμαν Βάιντενφελερ κράτησε την ισοπαλία 1-1 στην “Άλιαντς Αρένα” και ανάγκασε ακόμα και τον Γιουπ Χάινκες να δηλώνει ανήμπορος να καταλάβει γιατί ο άσος της Μπορούσια δεν καλείται στην εθνική Γερμανίας. “Κάθεσαι στα αποδυτήρια και δεν ξέρεις εάν πρέπει να είσαι απογοητευμένος”, έλεγε ο Μάριο Γκόμεθ. “Δεν ξέρουμε τι βγήκε από αυτό το ματς. Το θέλαμε απεγνωσμένα, διότι μας είχαν τρελάνει τα τελευταία χρόνια”, υπερθεμάτιζε ο Τόμας Μίλερ. Σαν να μην έφτανε η απώλεια βαθμών, ο Χόλγκερ Μπάντστουμπερ υπέστη ρήξη χιαστών και έχανε το υπόλοιπο της σεζόν. Η ισοφάριση του Μάριο Γκέτσε στο γκολ του Τόνι Κρόος άφηνε την Μπάγερν δίχως νίκη πρωταθλήματος επί της Ντόρτμουντ για 6ο σερί ματς, με συνέπεια από τη φετινή… σαλατιέρα να λείπει η… φέτα στην κορυφή. Τουλάχιστον μέχρι τη ρεβάνς του 2ου γύρου…

Highlight

Μπάγερν Μονάχου – Αμβούργο 9-2

Ο τίτλος μόνο για μαθηματικές αιτίες δεν είχε προστεθεί στο παλμαρέ της Μπάγερν Μονάχου, η οποία προετοιμαζόταν για τον κρίσιμο προημιτελικό του Champions League με αντίπαλο τη Γιουβέντους. Το rotation αναπόφευκτο, ωστόσο οι Βαυαροί ήθελαν να δώσουν ένα στίγμα των προθέσεών τους ενόψει αυτής της τόσο σπουδαίας μονομαχίας. Το Αμβούργο, παρά την αντεπίθεσή του στο πρωτάθλημα, δεν προκαλούσε φόβο. Εξάλλου, το 6-0 και το 5-0 των προηγούμενων 2 σεζόν προοικονομούσε άνετη επικράτηση των γηπεδούχων. Όχι σε τέτοιο σημείο, όμως. Το 5-0 ήταν απλά σκορ ημιχρόνου. Ο Κλαούντιο Πιζάρο μόνος του θα μπορούσε να συντρίψει τους φιλοξενούμενους, αφού έγινε ο 1ος παίκτης στην ιστορία της Bundesliga που συμμετέχει σε 6 γκολ στο ίδιο ματς (4 γκολ, 2 ασίστ). Ακόμα και ο Άριεν Ρόμπεν σημείωσε 2 γκολ, βάζοντας υποψηφιότητα για τη βασική ενδεκάδα κόντρα στη “γηραιά κυρία” (εν τέλει η συμμετοχή ήρθε από σπόντα). Ρεκόρ δεν προέκυψε (υπάρχει το 11-1 επί της Ντόρτμουντ το 1971), αλλά το ηθικό εκτοξεύθηκε στα ύψη. Εξ ου και ο μόνιμος εχθρός του χαμόγελου, Ματίας Ζάμερ, ο οποίος επεσήμανε ότι είναι απαράδεκτο για την Μπάγερν να δέχεται ακόμη γκολ από κόρνερ. Το τελικό σκορ ήταν 9-2 και οι Τζέφρεϊ Μπρούμα και Χάικο Βέστερμαν χάλασαν το “πάρτι” του αθλητικού διευθυντή του συλλόγου.

MVP

Τόνι Κρόος

Εάν δεν υπήρχε ο τραυματισμός απέναντι στη Γιουβέντους, ο Τόνι Κρόος θα μιλούσε για την τέλεια χρονιά. Μία σεζόν που όχι μόνο έβαλε το μεγαλύτερο λιθαράκι στην πορεία της Μπάγερν προς τον τίτλο, αλλά έπαιξε σημαντικό ρόλο και στον τομέα της ποδοσφαιρικής τακτικής, αποτελώντας την εξέλιξη του σύγχρονου οργανωτή. Τα περισσότερα γκολ τα είχε ο Μάριο Μάντζουκιτς, τις περισσότερες ασίστ ο Τόμας Μίλερ, τις περισσότερες πάσες ο Φρανκ Ριμπερί, αλλά τον πιο καθοριστικό γρανάζι στη λειτουργία της καλολαδωμένης μηχανής της Μπάγερν ήταν ο 23χρονος μέσος, ο οποίος, πλέον, διεκδικεί επάξια τη φανέλα του Μεσούτ Εζίλ στην εθνική Γερμανίας. Δεν είναι μόνο τα 6 γκολ, οι 8 ασίστ και το 89% ευστοχίας στις μεταβιβάσεις, είναι ο ρόλος του διεθνή άσου στο 4-2-3-1 του Γιουπ Χάινκες.

Στη μεσαία θέση της δημιουργικής τριπλέτας, να κινεί τα νήματα στον εξτρέμ Ριμπερί και στον πιο εσωτερικό Μίλερ, υποδεχόμενος την μπάλα από τον Μπάστιαν Σβάινσταϊγκερ. Ισορροπώντας αρμονικά ανάμεσα σε δεκάδες ταυτόχρονες κινήσεις, ο Κρόος κατάφερνε να “ξεκλειδώνει” τις αντίπαλες άμυνες, οι οποίες λόγω της διαφοράς δυναμικής με την Μπάγερν, αποτελούνταν από πολλά στρώματα προστασίας. Κάθετες μπαλιές, ντρίμπλες και μακρινά σουτ, διορατικότητα και άψογη συνεργασία, κίνηση χωρίς την μπάλα και ταχύτητα είναι τα στοιχεία που απαιτούνται από έναν οργανωτή σήμερα. Μόνο που σε όλα αυτά, ο Κρόος έρχεται να προσθέσει το στοιχείο του… επόμενου δεκαριού: αμυντικές αρετές. Στο “οπλοστάσιό” του υπάρχει και το “χαρτί” του μαρκαρίσματος του αντίπαλου οργανωτή ή αμυντικού μέσου, της πίεσης δηλαδή από την επίθεση, ένα αξίωμα πάνω στο οποίο βασίζεται η προπονητική φιλοσοφία του Πεπ Γκουαρδιόλα…

Απογοήτευση

Άριεν Ρόμπεν

Από αυτήν τη σούπερ χρονιά της Μπάγερν με την αδιάκοπη κατάρριψη ρεκόρ δεν έλειψαν τα προβλήματα. Ο παραγκωνισμός του Άριεν Ρόμπεν κατά πρώτο λόγο και του Μάριο Γκόμεθ κατά δεύτερο έφερε “πονοκέφαλο” στον Γιουπ Χάινκες, ο οποίος δεν κατάφερε να εξαλείψει πλήρως τα νοσηρά… κατάλοιπα της FC Hollywood. Τα παράπονα του Ολλανδού εξτρέμ, βέβαια, δεν ήταν καινούργια, αφού από την περσινή σεζόν το στάτους του υποβαθμίστηκε από αδιαμφισβήτητος ηγέτης σε δευτεραγωνιστής. Το καλοκαίρι το συμβόλαιό του ανανεώθηκε, αλλά όχι κι η πίστη του Χάινκες προς το πρόσωπό του, εις βάρος του Τόμας Μίλερ. Εκ του αποτελέσματος, ο 67χρονος προπονητής δικαιώθηκε, όσο κι αν στενοχώρησε τον Ρόμπεν.

Αυτήν τη φορά δεν υπήρχαν δημόσιοι τσακωμοί με τον Φρανκ Ριμπερί, ωστόσο η διαρκής μουρμούρα του και η απουσία διάθεσης για να ανακτήσει τη θέση του στην ενδεκάδα μέσω σκληρών προπονήσεων, σχημάτισε ένα βάρος στον πάγκο των Βαυαρών, μία βραδυφλεγή βόμβα, έτοιμη να εκραγεί με την πρώτη ευκαιρία. Αγωνιστικά, με 13 εμφανίσεις, 4 γκολ και 4 ασίστ, ο Ρόμπεν έμεινε μακριά από τον παλιό, καλό εαυτό του 2010 και σε ηλικία 29 ετών, με τον Τζερντάν Σατσιρί να επιχειρεί να τον εκτοπίσει ακόμα πιο πίσω στη σειρά προτεραιότητας και τον Πεπ Γκουαρδιόλα να μην ανέχεται ντίβες και τεμπέληδες παίκτες, το καλοκαίρι προμηνύεται ταραχώδες.

Προπονητής

Γιουπ Χάινκες

Ο Γιουπ Χάινκες πανηγύρισε τον τίτλο για πρώτη φορά μετά από 23 χρόνια (το μεγαλύτερο διάστημα μεταξύ 2 τίτλων στα 5 κορυφαία πρωταθλήματα), αφού μετά το 1989 και το 1990, στέφθηκε πρωταθλητής και το 2013, σε μία σεζόν όπου ξεπέρασε τα 1.000 παιχνίδια στην Bundesliga ως παίκτης και προπονητής και έπιασε τις 300 νίκες. Μόνο που για να φτάσει σε αυτό το κατόρθωμα, χρειάστηκε να περάσει δια πυρός και σιδήρου, στην πιο γεμάτη χρονιά του τα τελευταία χρόνια. Ακόμα πριν αρχίσει η σεζόν, η δήλωσή του ότι θα αλλάξει παραστάσεις στο τέλος της χρονιάς προκάλεσε εντύπωση. Με αυτόν τον τρόπο ανάγκασε τους διοικούντες το σύλλογο να αναζητήσουν από νωρίς διάδοχο. Όταν τον βρήκαν στο πρόσωπο του Πεπ Γκουαρδιόλα και τον ανακοίνωσαν, ο Χάινκες θύμωσε με τον τρόπο που τέθηκε στο περιθώριο και αρνήθηκε την πρόταση να αναλάβει συμβουλευτικό ρόλο τη νέα χρονιά. Από τα μέσα της σεζόν αναγκάστηκε να παίζει τον ρόλο του… μελλοθάνατου και μάλιστα στο πρώτο ματς μετά από την ανακοίνωση πρόσληψης του Καταλανού τεχνικού, κόντρα στη Γκρόιτερ Φιρτ, απηυδισμένος με τον βομβαρδισμό ερωτήσεων για τον Γκουαρδιόλα, απάντησε: “Εγώ είμαι το αφεντικό εδώ”.

Η αλήθεια είναι ότι ο εκνευρισμός του Χάινκες ήταν ευδιάκριτος καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν, ειδικά από τη στιγμή που ο πρόεδρος Ούλι Χένες ομολόγησε ότι εάν η Μπάγερν ήθελε πραγματικά “πιθανότατα θα τον πείθαμε να συνεχίσει”. Ο Γερμανός τεχνικός, μάλιστα, δεν δίστασε να έρθει σε αντιπαράθεση με τον προπονητή της Ντόρτμουντ, Γίργκεν Κλοπ, όταν ο τελευταίος παρομοίασε την Μπάγερν με το… Πεκίνο, διότι “όπως οι Κινέζοι, κοιτάζουν τι κάνουν οι άλλοι και τους αντιγράφουν χρησιμοποιώντας περισσότερα χρήματα και διαφορετικούς παίκτες”. Ο Χάινκες δεν το άφησε να περάσει έτσι, απάντησε ότι η Μπάγερν είναι μεγαλύτερη από τον Κλοπ “και στις νίκες και κυρίως στην ήττες”, απέσπασε τη συγγνώμη του προηγούμενου πρωταθλητή Γερμανίας και αφού κατάφερε να συγκρατήσει τις εντάσεις στα αποδυτήρια των Βαυαρών, απολαμβάνει τους έσχατους καρπούς της επιτυχίας, αυτούς που έψαχνε όταν αναλάμβανε το καλοκαίρι του 2011 για 3η φορά στην καριέρα του τον πάγκο της Μπάγερν Μονάχου.