Οι θάνατοι στον αθλητισμό για το 2015

Η κατάρα του μπάσκετ στην Ελλάδα

“Μαύρο” ήταν το 2015 για το ελληνικό μπάσκετ, με προσωπικότητες που το υπηρέτησαν όπως ο Μάκης Δενδρινός και ο Ρόι Τάρπλεϊ να αφήνουν την τελευταία πνοή τους.

Μάκης Δενδρινός (65): Αγωνίστηκε στον Πανιώνιο από το εφηβικό μέχρι και την ολοκλήρωση της καριέρας του, το 1981 με κορυφαία στιγμή τη συμμετοχή στον τελικό κυπέλλου το 1977. Φόρεσε και επτά φορές τη φανέλα της εθνικής ομάδας των ανδρών. Αποκαλούμενος και “Βούδας” λόγω της ψυχραιμίας του, ανέλαβε την τεχνική ηγεσία της Εθνικής Ελλάδας πριν από το Μουντομπάσκετ 1994, ενώ παρέμεινε στον πάγκο στο Ευρωμπάσκετ 1995 και στην πρώτη ελληνική συμμετοχή στους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 1996 στην Ατλάντα. Υπέστη οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου κάτι που είχε προκαλέσει σοβαρές επιπλοκές στην υγεία του.

Διαβάστε ακόμη:

Δημήτρης Καρύδας: Το τελευταίο σέρτικο του Βούδα

Θέμης Καίσαρης: “Στείλ’τη στο σίδερο: Η βολή που άλλαξε την ιστορία

Ρόι Τάρπλεϊ (50): Παλιός παίκτης των Μάβερικς, του Άρη, του Ολυμπιακού, του Ηρακλή, του Εσπέρου. Έμεινε αρκετές χρονιές στην Ελλάδα, πότε σαρώνοντας στο υψηλότερο επίπεδο πότε παλεύοντας να ξαναφτιάξει το όνομά του και πότε απλά για να επιβιώσει. Χρεοκοπημένος παρά τα τεράστια ποσά που κέρδισε στην καριέρα του σε ΝΒΑ κι Ευρώπη, λογίζεται ως ένας από τους κορυφαίους ψηλούς της εποχής του. Πρόλαβε να κατακτήσει τον τίτλο του καλύτερου έκτου παίκτη του NBA το 1986, ενώ στην Ελλάδα με Άρη και Ολυμπιακό πήρε τους μοναδικούς του τίτλους. “Έφυγε” εξαιτίας προβλήματος στο συκώτι.

Αφιέρωμα: Ο ατελείωτος δρόμος της καταστροφής

Δημήτρης Καρύδας: Ο δρόμος που τραβούσε ήταν αδιάβατος

Τάσος Μαγουλάς: Ο Ρόι του μπάσκετ

Τάσος Μαγουλάς: Τάρπλεϊ – Μπέρι, οι αταίριαστοι

Κρίστιαν Βελπ (51): Συνέδεσε με “χρυσά γράμματα” το όνομά του στην ιστορία του κολεγίου της Ουάσινγκτον, ως ο πρώτος σκόρερ (2.073 πόντοι), ριμπάουντερ και μπλόκερ. Εκείνη τη χρονιά έγινε draft από τους Σίξερς, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε σε Σπερς και Γουόριορς. Το καλοκαίρι του 1990, επέστρεψε στην Ευρώπη για χάρη της Λεβερκούζεν, στην οποία παρέμεινε μέχρι και το 1996, κατακτώντας 6 Πρωταθλήματα (1991, 1992, 1993, 1994, 1995 και 1996) και 3 Κύπελλα Γερμανίας (1991, 1993 και 1995). Το 1996-97 φόρεσε τη φανέλα του Ολυμπιακού, με τον οποίο πανηγύρισε το τρεμπλ (Πρωτάθλημα, Κύπελλο και Ευρωλίγκα). Παράλληλα, ήταν διεθνής με την Εθνική ομάδα μπάσκετ της Γερμανία, κατακτώντας το Ευρωμπάσκετ του 1993.

Γιάννης Μεϊμάρης (78): Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό από το 1955 μέχρι το 1962, κατέκτησε ένα πρωτάθλημα Ελλάδας και τον Νοέμβριο του 1960 αγωνίστηκε στο “παρθενικό” ευρωπαϊκό παιχνίδι του συλλόγου, στην ήττα από τη Γαλατάσαραϊ με 72-41.

Παντελής Δέδες (82): Παλιός παίκτης της θρυλικής ΧΑΝΘ, κατέκτησε δύο τίτλους πρωταθλητή με τον Παναθηναϊκό στη δεκαετία του ’60, αντιπρόεδρος της ΕΟΚ επί σειρά ετών και νομικός. Έδωσε μεγάλους αγώνες ειδικά τα πρώτα χρόνια του επαγγελματικού μπάσκετ στη χώρα για την εφαρμογή των νόμων και των κανονισμών.

Η κατάρα του NBA

Από την αρχή του έτους, παίκτες που προσέφεραν πολλά στον μαγικό κόσμο του NBA άφηναν την τελευταία πνοή τους, διαδοχικά, ο ένας μετά από τον άλλον. Όλοι έκαναν λόγο για μία ανεξήγητη κατάρα, βλέποντας θρύλους όπως ο Μόουζες Μαλόουν ή ο Ντάριλ Ντόκινς να φεύγουν από τη ζωή.

Μόουζες Μαλόουν (60): Από τους κορυφαίους ψηλούς του NBA, πέμπτος ριμπάουντερ στο κορυφαίο μπασκετικό πρωτάθλημα του κόσμου, μαζί με τους Γουίλτ Τσάμπερλεϊν και Καρίμ Αμπντούλ Τζαμπάρ έσπασε το “φράγμα” των 25.000 πόντων και 15.000 ριμπάουντ (27.409 και 16.212 αντίστοιχα). Ο “Chairman of the Boards” κατέγραφε κατά μέσο όρο 20,6 πόντους και 12,2 ριμπάουντ ανά αγώνα, στις περισσότερες από 20 σεζόν που αγωνίστηκε. “Πατέρας” του Τσαρλς Μπάρκλεϊ, συμπεριλήφθηκε στους 50 κορυφαίους παίκτες του ΝΒΑ (το 2001), αναδείχθηκε τρεις φορές MVP (1979, 1982, 1983), ενώ οι Χιούστον Ρόκετς απέσυραν τη φανέλα του με το Νο24 εις ένδειξη τιμής. Πέθανε από δυσλειτουργία στην καρδιά.

Διαβάστε ακόμη:

Τάσος Μαγουλάς: Ο Μωυσής του μπάσκετ και μέντορας των Ολάζουον και Μπάρκλεϊ

Δημήτρης Καρύδας: Η ξεχασμένη συμφωνία Μαλόουν – Ολυμπιακού

Ντάριλ Ντόκινς (58): Ο “Chocolate Thunder”, όπως ήταν το προσωνύμιό του, έπαιξε επαγγελματικό μπάσκετ για 25 χρόνια. Το 1975 έγινε ντραφτ στο Νο5 από τους Σίξερς και έμεινε στην ομάδα της Φιλαντέλφια μέχρι το 1982. Υπήρξε δηλαδή συμπαίκτης του Τζούλιους Έρβινγκ και του Μορίς Τσικς. Με ύψος 2μ11, έπαιζε σέντερ και έμεινε γνωστός για τα τρομερά σε δύναμη καρφώματά του. Στην καριέρα του στο ΝΒΑ είχε κατά μέσο όρο 12 πόντους και 6.1 ριμπάουντ

Διαβάστε ακόμη: Δημήτρης Καρύδας: Ο σοκολατένιος κεραυνός των καρφωμάτων

Άντονι Μέισον (48): 14χρονη καριέρα στα παρκέ του ΝΒΑ. Το 1995, ως μέλος των Νιου Γιορκ Νικς αναδείχθηκε έκτος καλύτερος παίκτης του πρωταθλήματος. Έναν χρόνο πριν είχε διεκδικήσει το δαχτυλίδι του πρωταθλητή, αλλά οι Ρόκετς του Ολάζουον κατέκτησαν τον τίτλο στον έβδομο τελικό. Ήταν μαζί με τον Τσαρλς Όκλεϊ οι σκληροί της ομάδας του Πατ Ράιλι, δουλεύοντας ως εργάτες δίπλα στον Γιούιν, τον Σταρκς και τον Χάρπερ. Διασωληνωμένος για δύο εβδομάδες, η καρδιά του δεν άντεξε.

Διαβάστε ακόμη:

Δημήτρης Καρύδας: Ένα μονό στο “κλουβί”

Τάσος Μαγουλάς: Ο αντιήρωας του NBA

Τζον Γουίλιαμς (53): 14 χρόνια στο ΝΒΑ ως ένας από τους καλύτερους έκτους παίκτες της γενιάς του. Αδύνατος ψηλός και ευέλικτος, διακρίθηκε για τα αλτικά προσόντα του, τελειώνοντας την καριέρα του με σχεδόν 6.000 ριμπάουντ και 1.500 κοψίματα. Είχε επίσης 9.784 πόντους, συνδέοντας την πορεία του με τους Καβαλίερς. Ο θάνατός του οφείλεται σε επιπλοκές από τον καρκίνο του προστάτη, με τον οποίο είχε διαγνωστεί στις αρχές του καλοκαιριού.

Ντολφ Σέις (87): Ο πρωταθλητής με τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς (οι σημερινοί Σίξερς) το 1955 και 12 φορές All Star ήταν από τους πρώτους παίκτες που έφεραν τον τίτλο του “σταρ”. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν το 1964 -και μετά από 16 χρόνια καριέρας- εγκατέλειψε τη δράση ήταν ο πρώτος σε συμμετοχές (996), δεύτερος σε πόντους (18.438) και τρίτος ριμπάουντερ (11.256) στην ιστορία.

Ερλ Λόιντ (86): Ο πρώτος μαύρος επαγγελματίας παίκτης του NBA, Η “μαυρόγατα” έπαιξε στους Ουάσινγκτον Κάπιταλς, έχοντας μέσο όρο 8.4 πόντους σε 560 παιχνίδια της regular season. Το 1955 κατέκτησε το πρωτάθλημα με τους Σίρακιουζ Νάσιοναλς. Ήταν ο πρώτος μαύρος που έγινε βοηθός προπονητή το 1968, ενώ το 2003 μπήκε στο Hall of Fame.

Τζακ Χάλεϊ (51): Μέλος της θρυλικής ομάδας των Σικάγο Μπουλς τη σεζόν 1995-96 και άλλοτε παίκτης της ΑΕΚ (1993). Ο περίφημος “πετσέτας”, όπως ήταν το προσωνύμιό του επειδή κουνούσε χαρακτηριστικά την πετσέτα στον πάγκο.

Τζερόμ Κέρσεϊ (52): Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς αθλητικούς φόργουορντ των 80ς και των 90ς, αποτέλεσε ένα από τα κομμάτια του παζλ για την δημιουργία των μεγάλων Μπλέιζερς οι οποίοι διεκδικήσαν το πρωτάθλημα το 90 από τους Πίστονς και το 92 από τους Μπουλς. Τον τίτλο τελικά τον κατέκτησε με το Σαν Αντόνιο το 1999 ως παίκτης ερχόμενος από τον πάγκο. Για να τιμήσει τη μνήμη του, ο Στιβ Μπλέικ άλλαξε νούμερο στους Μπλέιζερς.

Τζάκσον Βρόμαν (34): Είχε αγωνιστεί στους Φοίνιξ Σανς και τους Νιου Ορλίνς Χόρνετς ενώ είχε περάσει και από τα πρωταθλήματα Λιθουανίας, Ιράν, Κίνας, Νοτίου Κορέας, Φιλιππίνων και Πουέρτο Ρίκο. Η περίπτωσή του είχε ακουστεί για την ΑΕΚ, πριν η “Ένωση” καταλήξει στον Ποπς Μενσά-Μπονσού. Βρέθηκε νεκρός στην πισίνα του σπιτιού του στην Καλιφόρνια, αφού γλίστρησε στις σκάλες, χτύπησε πέφτοντας στο κεφάλι και πνίγηκε.

Μίντοουλαρκ Λέμον (83): Πιο γνωστός ως “πρίγκιπας κλόουν”, εντάχθηκε στους Χάρλεμ το 1954 και γρήγορα έγινε γνωστός για τα χουκ του από το κέντρο του γηπέδου και για τις πάσες πίσω από την πλάτη. Το κυριότερο γνώρισμά του ήταν ο πρωταγωνιστικός ρόλος που διατηρούσε στα σόου των αγώνων, όπου συνήθως έριχνε κουβάδες κομφετί σε διαιτητές και θεατές. Η καριέρα του περιελάμβανε ιστορικές στιγμές, όπως η εμφάνιση προ του ηγέτη της Σοβιετικής Ένωσης, Νικίτα Χρούστσεφ, κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, και η είσοδός του στο Hall of Fame του μπάσκετ το 2001.

Οι προπονητές που έδειξαν τον δρόμο

Άφησαν το δικό τους στίγμα σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ, όχι τόσο λόγω της αγωνιστικής ικανότητάς τους, όσο λόγω της θεωρητικής. Βρέθηκαν στην άκρη των πάγκων και κάποιοι από αυτούς πανηγύρισαν ιστορικές επιτυχίες ως “αρχιτέκτονες”.

Ούντο Λάτεκ (80): Κατέκτησε 8 πρωταθλήματα Γερμανίας και 3 Ευρωπαϊκά Κύπελλα (ο μοναδικός με τρεις διαφορετικές ομάδες), έχοντας περάσει από τους πάγκους της Μπάγερν Μονάχου, της Γκλάντμπαχ, της Ντόρτμουντ, της Μπαρτσελόνα, της Κολωνίας και της Σάλκε, ενώ εργάστηκε για μία πενταετία ως ομοσπονδιακός προπονητής της εθνικής Γερμανίας. Συνολικά σε 760 ματς στην καριέρα του είχε 422 νίκες, 181 ισοπαλίες και 157 ήττες.

Ντιν Σμιθ (83): Πρωτοπόρος του μπάσκετ, θεωρείται μεταξύ άλλων εμπνευστής της άμυνας με παγίδες. Από τα χέρια του πέρασαν παίκτες που έγραψαν ιστορία στο ΝΒΑ, προεξάρχοντος του Μάικλ Τζόρνταν. Κατέκτησε με το Νορθ Καρολάινα δύο εθνικούς τίτλους, το 1982 και το 1993. Το 1976 ήταν προπονητής της εθνικής των ΗΠΑ που κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς του Μόντρεαλ. Μέλος του Hall of Fame σε αμερικάνικο μπάσκετ και FIBA, ψηφίστηκε τέσσερις φορές προπονητής της χρονιάς στις ΗΠΑ. Τον “αποχαιρέτησε” ο Ομπάμα και έδωσε 200 δολάρια μέσω της διαθήκης του στους πρώην παίκτες του για να τιμήσουν τη μνήμη του σε δείπνο!

Διαβάστε ακόμη: Δημήτρης Καρύδας: Όταν ο Ντιν μας μάθαινε μπάσκετ

Τζέρι Ταρκάνιαν (84): Ο “Tark the Shark” συνδέθηκε με τη δουλειά που έκανε στο Πανεπιστήμιο Νεβάδα, όπου θήτευσε σχεδόν 20 χρόνια (1973-1992) προτού μεταπηδήσει για μία και μοναδική φορά και 20 αγώνες στο ΝΒΑ (Σπερς). Με τους Ρέμπελς έφτασε σε τέσσερα Final-4 και κατέκτησε έναν τίτλο (1990). Από τους πάγκους αποχώρησε το 2002 μετά από επτά σεζόν στο Φρέσνο, ολοκληρώνοντας την καριέρα του στα κολέγια με 729 νίκες και 201, ποσοστό επιτυχίας 78.4%. Το 2013 κέρδισε μία θέση στο Hall of Fame. Έφυγε από τη ζωή μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία λόγω αναπνευστικών προβλημάτων που προκλήθηκε από μια λοίμωξη.

Διαβάστε ακόμη: Δημήτρης Καρύδας: Ο καρχαρίας του αμαρτωλού Λας Βέγκας

Χάουαρντ Κένταλ (69): Φόρεσε για 233 φορές τη φανέλα της Έβερτον και σκόραρε 21 τέρματα. Ο “αρχιτέκτονας” της σπουδαίας Έβερτον της δεκαετίας του ΄80, με τα δύο πρωταθλήματα, το ένα κύπελλο Αγγλίας και το Κύπελλο Κυπελλούχων 1984-1985, υπήρξε ο καθοδηγητής των “ζαχαρωτών” στην προσπάθεια αποκαθήλωσης της μισητής γειτόνισσας Λίβερπουλ. Για έξι σεζόν, ο Κένταλ δημιούργησε μία από τις πιο ανταγωνιστικές ομάδες του πλανήτη, αλλά η τιμωρία των αγγλικών συλλόγων μετά από την τραγωδία του Χέιζελ, δεν του επέτρεψε να δει την Έβερτον πρωταθλήτρια Ευρώπης. Είχε περάσει και από το ελληνικό πρωτάθλημα δουλεύοντας, όχι για μεγάλο διάστημα, στην Ξάνθη και στον Εθνικό Πειραιά, ενώ είχε κάτσει και στους πάγκους των Αθλέτικ Μπιλμπάο, Μάντσεστερ Σίτι, Νοτς Κάουντι και Σέφιλντ Γιουνάιτεντ.

Ράνκο Ζεράβιτσα (86): Θρύλος της προπονητικής, συνέδεσε το όνομά του με την εθνική Γιουγκοσλαβίας. Βοηθός του Άτσα Νίκολιτς και εν συνεχεία ομοσπονδιακός της μεγάλης των “πλάβι” ομάδας με Τσόσιτς, Κιτσάνοβιτς, Νταλιπάγκιτς και Ντανέου. Κατέκτησε το χρυσό στους Ολυμπιακούς της Μόσχας (1980) και στο Μουντομπάσκετ του 1970, το αργυρό στους Ολυμπιακούς του 1968, στο Παγκόσμιο του 1967 και στα Ευρωμπάσκετ του ’69 και του ’71. Χάλκινοι οι “πλάβι” ήταν στο Παγκόσμιο του ’82.

Φλιπ Σόντερς (60): Επί χρόνια προπονητής των Μινεσότα Τίμπεργουλβς, επέστρεψε το 2014 μετά από θητείες σε Πίστονς και Γουίζαρντς. Προπονητής και του Γιάννη Αντετοκούνμπο, είχε μείνει εκτός πάγκων προκειμένου να δώσει τη μάχη του με το λέμφωμα του Hodgkin (μορφή καρκίνου).

Πάβελ Σρνίτσεκ (47): Άρχισε την επαγγελματική σταδιοδρομία του από την Μπάνικ Οστράβα και ακολούθως πήρε μεταγραφή στη Νιούκαστλ. Με τις “καρακάξες” πανηγύρισε την άνοδο στην Premier League και τη βοήθησε να τερματίσει δύο φορές πίσω από την πρωταθλήτρια. Ήταν αναπληρωματικό στέλεχος της εκπληκτικής Τσεχίας στο EURO 1996, όταν ο τίτλος χάθηκε στο γκολ του Μπίρχοφ στην παράταση. Τα τελευταία τρία χρόνια ήταν προπονητής τερματοφυλάκων της Σπάρτα Πράγας, πριν τον “προδώσει” η καρδιά του.

Η άσφαλτος τους στέρησε τη ζωή

Εκατομμύρια άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους κάθε χρόνο στην άσφαλτο και οι άνθρωποι του αθλητισμού δεν θα μπορούσαν να αποτελέσουν εξαίρεση για το 2015.

Ζούνιορ Μαλαντά (20): Ταλαντούχος αμυντικός μέσος που είχε κοστίσει 4.000.000 ευρώ στη Βόλφσμπουργκ το 2013. Έβρισκε τα πατήματά του τόσο στους “λύκους” όσο και στην εθνική Βελγίου, όταν τον Ιανουάριο, ένας ανεμοστρόβιλος σήκωσε στον αέρα το όχημα στο οποίο επέβαινε, αυτό εκτοξεύθηκε πάνω από το προστατευτικό κιγκλίδωμα και προσγειώθηκε στην κορυφή ενός δέντρου. Ο ίδιος εκτινάχθηκε και σκοτώθηκε ακαριαία, ενώ οι δύο συνεπιβάτες του (ένας εκ των οποίων ο οδηγός χωρίς δίπλωμα) εισήχθησαν σε νοσοκομείο με σοβαρά τραύματα.

Τζέρι Κόλινς (34): Διεθνής με την εθνική Νέας Ζηλανδίας (γεννημένος στη Σαμόα) από τους καλύτερους στον κόσμο στο ράγκμπι και από τους πιο σκληρούς τάκλερς. Άφησε την τελευταία πνοή του σε δρόμο της Νότιας Γαλλίας, όταν το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε, συγκρούστηκε με διερχόμενο όχημα. Μαζί του στο αυτοκίνητο επέβαινε η γυναίκα του, η οποία επίσης έχασε τη ζωή της, καθώς και η τριών μηνών κόρη του του, η οποία σώθηκε από θαύμα και νοσηλεύτηκε σε κρίσιμη κατάσταση.

Σεργκέι Σαρικόφ (40): Ο Ρώσος Ολυμπιονίκης ήταν ένας σπουδαίος αθλητής στον χώρο της ξιφασκίας, έχοντας στην κατοχή του δύο Ολυμπιακά μετάλλια, (Ατλάντα 2000 και Σίδνεϊ 2000), ενώ υπήρξε μέλος της Ολυμπιακής ομάδας της ξιφασκίας από το 1994 έως το 2004. Έχασε τον έλεγχο του αμαξιού του και συγκρούστηκε θανάσιμα με ένα άλλο όχημα από το αντίθετο ρεύμα.

Αποστόλης Τσαούσης (22): Μέλος της ομάδας του Φιλάθλητικου που έφτασε μέχρι την Α2 μαζί με τους αδερφούς Αντετοκούνμπο, Γιάννη και Θανάση, ήταν ο Αποστόλης Τσαούσης, ο οποίος σκοτώθηκε στη Λεωφόρο Κηφισίας.

Ευρυπίδης Σκλιβανίτης (20): Πανελληνιονίκης στην κωπηλασία από μικρή ηλικία, αγωνίστηκε και κατέκτησε νίκες και μετάλλια σε Βαλκανικούς, Πανευρωπαϊκούς και Παγκόσμιους αγώνες και πρωταθλήματα, με κορυφαία επιτυχία του το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων του 2009. Βρήκε τον θάνατο όταν το αυτοκίνητο που οδηγούσε, βγήκε εκτός πορείας στο δρόμο των Λιγκιαδών και έπεσε σε γκρεμό.

Δημήτρης Σκουλούδης (27): Ποδοσφαιριστής της Δόξας Γαλιάς, ομάδας της Α1 ΕΠΣΗ, έχασε τη ζωή του σε τροχαίο που σημειώθηκε στην εθνική οδό Ηρακλείου – Μοιρών, όταν δύο αυτοκίνητα συγκρούστηκαν μετωπικά.

Θανάσης Γκάτης (21): Ποδοσφαιριστής του Κεραυνού Δένδρων, το αυτοκίνητο που οδηγούσε, συγκρούστηκε με λεωφορείο στο αντίθετο ρεύμα, με συνέπεια ο θάνατός του να είναι ακαριαίος.

Αντρές Ορτίθ Κολόν (28): Αθλητής των Ιντίος ντε Μαγιαγκές, σκοτώθηκε στην πόλη Χοσέ ντε Ντιέγκο, όταν ένα λεωφορείο πέρασε στο αντίθετο ρεύμα και συγκρούστηκε με το όχημά του. Ο ίδιος βρήκε ακαριαίο θάνατο, ενώ η σύζυγός του Νταραντζελίς Γιαντίν Λουμπρέσα (σ.σ. αθλήτρια του βόλεϊ) και ο πεντάχρονος γιος του Αλεξάντερ γλίτωσαν με ελαφρείς τραυματισμούς.

Η “μαύρη λίστα” του μηχανοκίνητου αθλητισμού

Θεωρούνται και όχι άδικα τα πιο επικίνδυνα σπορ. Οδηγοί και αναβάτες παίζουν τη ζωή τους κορώνα γράμματα, αναπτύσσοντας ταχύτητες άνω των 300 χιλιομέτρων την ώρα. Ο θάνατος, όμως, κρύβεται παντού…

Ζιλ Μπιανκί (25): Ο οδηγός της Marussia βρισκόταν για 9 μήνες σε κώμα έπειτα από το σοβαρό ατύχημα το οποίο υπέστη κατά τη διάρκεια του Grand Prix της Ιαπωνίας στις 5 Οκτωβρίου 2014, όταν έχασε τον έλεγχο του μονοθεσίου του με αποτέλεσμα αυτό να “καρφωθεί” στο κάτω μέρος του γερανού που βρισκόταν εκείνη την ώρα στην πίστα, στο σημείο που είχε εγκαταλείψει νωρίτερα ο Adrian Sutil. Ο θάνατός του οδήγησε στην απόσυρση του αριθμού 17 και σε συγκινητικές αποχαιρετηστήριες πράξεις.

Τζάστιν Γουίλσον (37): Κέρδισε 7 φορές αγώνα πρωταθλήματος στις 12 σεζόν που αγωνίστηκε στο IndyCar, ενώ η υψηλότερη θέση στον αγώνα Indianapolis 500 ήταν η 5η. Στη Formula 1 έγραψε ιστορία, καθώς ήταν ο υψηλότερος πιλότος (1.93μ) που αγωνίστηκε ποτέ στο πρωτάθλημα. Ο Βρετανός χάρισε ζωή με τα όργανά του σε έξι άτομα που είχαν ανάγκη από άμεση μεταμόσχευση.

Μίχαλ Χέρνικ (39): Βρέθηκε νεκρός στο 206ο χιλιόμετρο της ειδικής διαδρομής του Ράλι Ντακάρ από το Σαν Χουάν εώς το Τσιλετσίτο, στην Αργεντινή. Ο Πολωνός αναβάτης δεν φορούσε κράνος όταν βρέθηκε νεκρός. Είναι το 28ο θύμα στην ιστορία του Ράλι Ντακάρ από το 1978.

Ντάνιελ Ρίβας Φερνάντεθ (27) και Μπερνάτ Μαρτίνεθ (35): Οι Ισπανοί αναβάτες έχασαν τη ζωή τους, μετά από καραμπόλα με τουλάχιστον 6 μηχανές στην πίστα της Λαγκούνα Σέκα στην Καλιφόρνια. Υπέκυψαν στα τραύματά τους κατά τη διακομιδή στο νοσοκομείο μετά από το δυστύχημα που σημειώθηκε λίγο μετά από την εκκίνηση του αγώνα, στο πλαίσιο του World Superbike Championship.

Οι δολοφονίες και οι θάνατοι – μυστήριο

Η αυξανόμενη εγκληματικότητα και τα τρομοκρατικά χτυπήματα πλήττουν αναπόφευκτα και τον χώρο του αθλητισμού. Πρωταγωνιστές των σπορ χάνουν αδόκητα τη ζωή τους, κάποιες φορές χωρίς καν να μαθαίνουμε την πραγματική αιτία.

Ζεβιόν Γουίλιαμ Ντόμπσον (15): Αθλητής αμερικανικού ποδοσφαίρου που σκοτώθηκε σώζοντας τρία νεαρά κορίτσια από πυροβολισμούς στο Τενεσί. Σύμφωνα με την αστυνομία, οι πυροβολισμοί ήταν αντίποινα συμμορίας. Τα τρία κορίτσια που γλίτωσαν, ευχαρίστησαν δημόσια με δάκρυα στα μάτια τον νεαρό Ντόμπσον, ενώ για την πράξη του μίλησε και ο Μπαράκ Ομπάμα.

Άρνολντ Περάλτα (26): Είχε εκπροσωπήσει την Ονδούρα στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου το 2012, ενώ στο Μουντιάλ της Βραζιλίας πέρυσι έμεινε εκτός αποστολής λόγω τραυματισμού. Άγνωστοι τον πυροβόλησαν και τον σκότωσαν, ενώ βρισκόταν στο αυτοκίνητό του, σε πάρκινγκ εμπορικού κέντρου της πατρίδας του.

Σεργκέι Λαστσένκο (27): Είχε αναδειχθεί πρωταθλητής Ευρώπης στο Muay Thai το 2009 και στη συνέχεια, σε 47 αγώνες κικ-μπόξινγκ στην κατηγορία heavyweight είχε 33 νίκες και 14 ήττες. Πυροβολήθηκε στην καρωτίδα από τρεις αυτονομιστές που εισέβαλαν σε νοσοκομείο της Οδησσού και άνοιξαν πυρ, την ώρα που βρισκόταν εκεί για εξετάσεις ρουτίνας μαζί με τη σύζυγό του και τον μόλις ενός έτους γιο τους.

Λάλο Γκαρθία (44): Διεθνής Ισπανός καλαθοσφαιριστής, έπαιξε μπάσκετ μόνο στη Βαγιαδολίδ, έχοντας συμπαίκτες τον Άρβιντας Σαμπόνις και τον Οσκάρ Σμιντ. Είχε εξαφανιστεί στις αρχές Μαρτίου και μετά από σχεδόν ένα μήνα αναζητήσεων, εντοπίστηκε το άψυχο κορμί του.

Γιώργος Μωυσιάδης (38): Επιχειρηματίας και πρώην πρόεδρος του Αχαρναϊκού. Η αδερφή του τον εντόπισε νεκρό στο πίσω κάθισμα ενός ασημί Toyota ενός φίλου του. Οι αστυνομικοί του Τμήματος Εγκλημάτων κατά Ζωής που έφτασαν στο σημείο μαζί με τον ιατροδικαστή κ. Τσάκωνα, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως ο θάνατος του 38χρονου οφείλεται σε αυτοχειρία, παρότι δεν υπήρξε σημείωμα.

Χαντί Νορούζι (30): Αρχηγός της πιο δημοφιλούς ομάδας της Ασίας, της πιο πολυνίκης ομάδας του Ιράν με εννιά πρωταθλήματα, της Περσέπολις. Βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του με τους γιατρούς να κάνουν λόγω για έμφραγμα κατά τη διάρκεια του ύπνου του.

Γκασάν Μαγκομέντοβ (28): Ποδοσφαιριστής που είχε αγωνιστεί στις ακαδημίες και τη δεύτερη ομάδα της ρωσική Άνζι. Μετέβαινε με το αυτοκίνητο του στο σπίτι του το βράδυ του Σαββάτου, όταν δέχθηκε πυροβολισμούς από πολυβόλο όπλο και άφησε την τελευταία του πνοή, ενώ διακομιζόταν σε τοπικό νοσοκομείο.

Ράσμους Λάρσεν (20): Ύψους 2.13 μπασκετμποολίστας που αγωνιζόταν στην βελγική Πρόξιμους Σπίρου Μπάσκετ. Οι επιδόσεις του νεαρού είχαν τραβήξει τα βλέμματα πολλών ομάδων του ΝΒΑ, ενώ πιθανότατα φέτος να βρισκόταν σε μία θέση του ντραφτ. Μάλιστα, ο Μάικ Σιζέφσκι τον ήθελε στο παρελθόν στο Ντιουκ. Βρέθηκε νεκρός από ανθρώπους της ομαδας, με τις συνθήκες του θανάτου του να παραμένουν ανεξιχνίαστες ακόμα και μετά από την αυτοψία.

Μάικλ Ράιτ (35): Αμερικάνος φόργουορντ, ο οποίος από το 2001 έπαιζε μπάσκετ σε ευρωπαϊκές ομάδες, οι πιο γνωστές εκ των οποίων η γερμανική Άλμπα, η τουρκική Μπεσίκτας, η ισραηλινή Χάποελ Τελ Αβίβ και η γαλλική Ορτέζ. Έγινε ντραφτ στο Νο38, αλλά δεν έπαιξε ποτέ στους Νικς που τον επέλεξαν. Ο θάνατός του προήλθε από χτύπημα στο κεφάλι, το πτώμα του βρέθηκε κάτω από σακούλες σκουπιδιών.

Γιούλια Μπαλίκινα (31): Πρωταθλήτρια Λευκορωσίας στα 100 μέτρα, συμμετείχε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Τα ίχνη της είχαν χαθεί και μετά από αρκετές ημέρες ερευνών, το πτώμα της βρέθηκε σε περιοχή έξω από το Μινσκ, καλυμμένο με σελοφάν, γεγονός που υποδεικνύει πως πρόκειται για δολοφονία.

Πεθαίνοντας στον αγωνιστικό χώρο

Μία τραγική λίστα που δεν λείπει ποτέ από τέτοιου είδους αφιερώματα είναι αυτή που αφορά αθλητές και προπονητές που κατέρρευσαν εν ώρα αγώνα ή προπόνησης.

Αστέριος Στέλιος Μαρκούσης (18): Τερματοφύλακας της Βέροιας, ο οποίος υπέστη ανακοπή κατά τη διάρκεια προπόνησης, βυθίζοντας στο πένθος το ελληνικό ποδόσφαιρο, μετά και από τη συγκλονιστική μαρτυρία του πατέρα του.

Χρήστος Παπαθανασίου (45): Μέλος της εθνικής ομάδας των εφήβων που (με αστέρι τον Νίκο Σαμαρά) κατέλαβε την 5η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Επαγγελματικά αγωνίστηκε σε Πανερυθραϊκό, Ιωνικό, Κτησιφώντα Παιανίας και Ναυπηγεία. Προπονητής της Θέτιδος Βούλας, υπέστη έμφραγμα μετά το τέλος του αγώνα της Α2 των γυναικών με τον Ηλυσιακό, ο οποίος κρίθηκε στο τάι μπρέικ.

Κριστιάν Γκόμες (27): Αργεντινός αμυντικός που κατέρρευσε στον αγωνιστικό χώρο από ανακοπή καρδιάς κατά τη διάρκεια του αγώνα Ατλέτικο Παρανα – Μπόκα Ουνίδος για τη δεύτερη κατηγορία.

Λέοπολντ Ανγκόνγκ Όμπεν (26): Καμερουνέζος επιθετικός, κατέρρευσε στον αγωνιστικό χώρο στο 33ο λεπτό της αναμέτρησης της Ντιναμό Ντουαλά με την Τζα Ε Λομπό για τη δεύτερη κατηγορία.

Γκρέγκορι Μέρτενς (24): Βέλγος αμυντικός, ο οποίος υπέστη καρδιακή προσβολή στον αγώνα ρεζερβών μεταξύ Λόκερεν και Γκενκ και νοσηλευόταν σε τεχνητό κώμα.

Βλάντισλαβ Τιμακόβ (23): Διεθνής Ρώσος φουνταριστός, στην αποστολή του προσφάτου Παγκοσμίου Πρωταθλήματος, η καρδιά του οποίου σταμάτησε να χτυπάει κατά τη διάρκεια της προπόνησης της Σιντέζ Καζάν μέσα στην πισίνα. Ο 23χρονος Ρώσος φουνταριστός κολυμπούσε όταν ξαφνικά έχασε τις αισθήσεις του και το σώμα του άρχισε να βουλιάζει προς τον πυθμένα.

Πέδρο Αγκουάγιο Ραμίρες (35): Ο Hijo del Perro Aguayo, όπως είναι γνωστός, αποτέλεσε σπουδαίο ονομα στην επαγγελματική πάλη του Μεξικού, όπω και ο πατέρας του. Σε αγώνα μεταξύ του διάσημου παλαιστή και πρώην πρωταθλητή του Μεξικού και των Manik, Xtreme Tiger και Rey Mysterio Jnr, ο 35χρονος δέχθηκε μία άσχημη λαβή από τον τελευταίο και έχασε τη ζωή του από τραύμα στη σπονδυλική στήλη. Για ώρα, μάλιστα, βρισκόταν αιωρούμενος στα σκοινιά του ρινγκ, προτού γίνει αντιληπτή η κατάστασή του.

Ντέιβι Μπράουνι Τζούνιορ (28): Αυστραλός πυγμάχος, ο οποίος βρισκόταν σε κώμα για τέσσερις ημέρες, ύστερα από νοκ άουτ χτύπημα του αντιπάλου του, Κάρλο Μαγκάλι, προτού οι συγγενείς του αποφασίσουν να αφαιρέσουν τη μηχανική υποστήριξη.

Στάθης Παρούσης (28): Καλαθοσφαιριστής του ΣΚ Νικόπολη Πρέβεζας, είχε λιποθυμικό επεισόδιο ενώ έπαιζε μπάσκετ στα γηπεδάκια του κολυμβητηρίου Πρέβεζας.

Αναστάσης Νάσσης (18): Καλαθοσφαιριστής της ΟΚ Ελευσίνας, κατέρρευσε την ώρα του αγώνα με τον Πήγασο Κορυδαλλού και λίγο αργότερα απεβίωσε.

Βιολέτα Ντεγκτιγιάρεβα (23): Ρωσίδα τενίστρια, η οποία υπέστη καρδιακή προσβολή την ώρα που έκανε προπόνηση.

Τέιτ Ράμσντεν (21): Μέλος της ομάδας του κολεγίου Νταρτμάουθ με το οποίο είχε κερδίσει το πρωτάθλημα της πολιτείας του Τενεσί. Έχασε τη ζωή του την ώρα της προπόνησης στην Φλόριντα, όταν προσπάθησε να κάνει υποβρύχια κολύμβηση.

Αυτοί που έχασαν τη μάχη με την επάρατο νόσο

Η σύγχρονη μάστιγα που πλήττει την ανθρωπότητα, ο καρκίνος, δεν κάνει διακρίσεις στα άτομα που προσβάλλει και οι άνθρωποι του αθλητισμού το γνωρίζουν καλά.

Δημήτρης Παρίδης (70): Μέλος της χρυσής ομάδας του ’70 του ΠΑΟΚ, αγωνιζόμενος σε 183 ματς πρωταθλήματος, στα οποία σημείωσε 49 γκολ. Έπαιξε επίσης σε 31 αγώνες κυπέλλου (19 γκολ) και γεύτηκε τη χαρά δύο κατακτήσεων το 1972 και 1974, καθώς και σε 4 παιχνίδια του κυπέλλου ΟΥΕΦΑ, 8 του Κυπελλούχων (3 γκολ) και ένα παιχνίδι στο Πρωταθλητριών (στη νίκη με 2-0 του ΠΑΟΚ στη Λευκωσία επί της Ομόνοιας). Την περίοδο 1972 ως 1975 καλείται τακτικά στην Εθνική ομάδα. Συνολικά αγωνίστηκε σε έξι ματς.

Μάρτον Φούλοπ (32): Έγινε γνωστός στην Ελλάδα από τη θητεία του στον Αστέρα Τρίπολης, έχοντας αγωνιστεί μεταξύ άλλων σε Τότεναμ, Σάντερλαντ, Στόουκ, Μάντσεστερ Σίτι και Γουέστ Μπρομ. Είχε διαγνωστεί με καρκίνο το 2013 (όγκο στο χέρι) και από τότε έδινε σκληρή μάχη.

Αλέξα Σιούλη (56): Κάτοχος 15 πανελλήνιων ρεκόρ σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, έγραψε χρυσές σελίδες στην ιστορία του ΠΑΟΚ, ενώ ως τεχνικός της Παναχαϊκής οδηγησε σε σχεδόν 250 μετάλλια αθλητές και αθλήτριες του συλλόγου.

Φάνης Τσιμιγκάτος (68): Πέντε φορές πρωταθλητής Ελλάδας και αργυρός Βαλκανιονίκης στον μαραθώνιο, πρώτος νικητής του πρώτου Διεθνή Μαραθωνίου “Γρηγόρης Λαμπράκης” το 1983, κατείχε το ρεκόρ στην κλασική διαδρομή για 22 χρόνια.

Νέιτ Χάφμαν (40): Συνέδεσε την επαγγελματική πορεία του με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, στην οποία έπαιξε από το 1999 έως το 2002. Ήταν δηλαδή και στο Final Four της Θεσσαλονίκης το 2001, όταν η ομάδα του λαού ηττήθηκε από τον Παναθηναϊκό. Λίγες εβδομάδες πριν από τον θάνατό του, είχε συγκλονίσει με την αποκάλυψη της ασθένειάς του.

Εντβάλντο Άλβες Τέλες (49): Αγωνίστηκε στον Ολυμπιακό τη σεζόν 1989-1990. Έπαιξε, μεταξύ άλλων, στη Φλουμινένσε και την Πόρτο, ενώ από το 2014 ξεκίνησε την καριέρα του προπονητή, από τη Λεόνικο.

Στέφαν Μπεκενμπάουερ (46): Ξεκίνησε την καριέρα του στις ακαδημίες της Μπάγερν, αγωνίστηκε στη Μόναχο 1860, στους Κίκερς Όφενμπαχ και στη Σααρμπρίκεν, όμως ένας σοβαρός τραυματισμός τον ανάγκασε να κρεμάσει τα παπούτσια του σε ηλικία 29 ετών. Σε προπονητικό επίπεδο βρέθηκε στις ακαδημίες της Μπάγερν, προπονώντας την Κ17 των Βαυαρών.

Λόρεν Χιλ (19): Αθλήτρια μπάσκετ, το NCAA δέχθηκε να ικανοποιήσει την τελευταία επιθυμία της και πρόλαβε να αγωνιστεί σε ένα παιχνίδι που παρακολούθησαν 10.000 άνθρωποι, πραγματοποιώντας sold out. Παρέμεινε τιμητικό μέλος της ομάδας Mount St. Joseph.

Μικρά σπορ, μεγάλες απώλειες

Αεροπορικά δυστυχήματα, ασθένειες, πνιγμοί και γηρατειά επέφεραν θανάτους σε ανθρώπους που υπηρέτησαν πιστά τα αποκαλούμενα “μικρά σπορ”.

Καμίλ Μουφά (25) και Αλεξίς Βαστέν (29): Η Μουφά ήταν “χρυσή” ολυμπιονίκης στα 400μ. ελεύθερο, “αργυρή” στα 200μ. ελεύθερο και “χάλκινη” ως μέλος της σκυταλοδρομίας 4×200 ελεύθερο. Ήταν η τρίτη Γαλλίδα που κατέκτησε τρία μετάλλια στους Ολυμπιακούς και το 2012 αναδείχθηκε αθλήτρια της χρονιάς. Ο Βαστέν είχε αναδειχθεί “χάλκινος” ολυμπιονίκης στους Αγώνες του Πεκίνου στην κατηγορία των 64κ. στην πυγμαχία. Στο Λονδίνο είχε αποκλειστεί στον προημιτελικό γύρο. Αμφότεροι έχασαν τη ζωή τους μετά από σύγκρουση ελικοπτέρων στην Αργεντινή, η οποία κατεγράφη από VIDEO.

Ντοντρέ Μπάρναμπι (24): Ο Μπάρναμπι τερμάτισε έκτος στη σειρά του στα 400 μέτρα στους Ολυμπιακούς αγώνες του Λονδίνου, ενώ είχε λάβει μέρος και τους αγώνες της Κοινοπολιτείας το 2014. Παρασύρθηκε από τα ισχυρά ρεύματα στο νησί Άγιος Χριστόφορος της Καραϊβικής.

Τζόνα Λόμου (40): Μυθική μορφή της Νέας Ζηλανδίας με την οποία αγωνίστηκε σε 63 αγώνες, ο σούπερ σταρ του ράγκμπι, Τζόνα Λόμου, “έφυγε” από τη ζωή νικημένος από το χρόνιο πρόβλημα στα νεφρά που τον ταλαιπωρούσε. Πασίγνωστη φυσιογνωμία και από την περίφημη χάκα, τον πολεμικό χορό στον οποίο τον μιμήθηκαν φίλοι και συγγενείς στο “αντίο” του.

Βασίλης Γανωτής (73): Παλαιστής, στην εθνική ομάδα από τα 18 του και για 17 χρόνια. Μετείχε σε τρεις Ολυμπιακούς Αγώνες πάντα στα 52κ. της ελληνορωμαϊκής. Το 1967 στην Τύνιδα αναδείχθηκε Μεσογειονίκης.

Ντέγιαν Μπρντόβιτς (49): Έκανε σπουδαία καριέρα για επτά χρόνια στον Ερυθρό Αστέρα. Το 1992 ήρθε στον Ολυμπιακό (κατέκτησε δυο πρωταθλήματα) ως αρχηγός της εθνικής Γιουγκοσλαβίας, έπαιξε σε Κτησιφώντα, Ορεστιάδα, ΑΕΚ, μετακόμισε στην Ιταλία και επέστρεψε στον Ερυθρό Αστέρα το 2002, ενώ έκλεισε την καριέρα του ως παίκτης στη Ραντίνσκι. Ως αρχηγός της Εθνικής Γιουγκοσλαβίας πήρε το 1996 το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα. Ακολούθησε καριέρα προπονητή, ενώ στράφηκε στο βόλει γυναικών.

Μαρία Χορς (94): Εμβληματική μορφη των τελετών Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας. Για πρώτη φορά μετείχε στην ομάδα της Κούλας Πράτσικα το 1936, ως μία από της Ιέρειες της Τελετής Αφής. Από το 1964 ανέλαβε τη χορογραφία της Τελετής Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας, θέση που διατήρησε ως το 2006.

Μίλεν Ντόμπρεφ (35): Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στην κατηγορία των 94 κιλών στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας. Επίσης, είχε κατακτήσει χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του 2003 στο Βανκούβερ, καθώς και δύο τίτλους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του στο Πλόβντιβ.

Ανδρέας Γαρύφαλλος (86): Έφερε το προσωνύμιο “πατριάρχης”, αφού ήταν σύμβολο για το πόλο, όντας μέλος του “αυτοκράτορα” Εθνικού. Με τους Πειραιώτες κατέκτησε 24 τίτλους (18 πρωταθλήματα, 6 κύπελλα), ενώ μέτρησε 140 συμμετοχές με την εθνική διατελώντας και αρχηγός. Δούλεψε ως ομοσπονδιακός προπονητής επί 15ετία και μαζί της συμμετείχε σε 3 Ολυμπιακούς Αγώνες, 5 Παγκόσμια Πρωταθλήματα και 6 Ευρωπαϊκά.

Υπάρχουν κι αυτοί οι άνθρωποι του αθλητισμού

Υπάρχουν και αυτοί οι πρωταγωνιστές, που με διαφορετικά πόστα είχαν τη δική τους, ειδική συνεισφορά στον χώρο του αθλητισμού.

Γιάννης Ξενάκης (52): Εκλεκτό μέλος της οικογένειας του Contra.gr επί σειρά ετών, ιστορικός ρεπόρτερ ΑΕΚ, δημοσιογράφος της Ελευθεροτυπίας μέχρι την τελευταία ημέρα έκδοσης της, έγραφε και στην αθλητική εφημερίδα “Live Sport”, στην οποία ήταν αρχισυντάκτης. “Έσβησε” από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου και σκόρπισε θλίψη τόσο στην Ένωση όσο και σε όλον τον χώρο του ποδοσφαίρου και του αθλητισμού.

Διαβάστε ακόμη: Σταύρος Καραΐνδρος: Ο καλύτερος άνθρωπος του χώρου

Αλσίδες Τζίτζια (88): Ο σκόρερ του πιο σημαντικού γκολ στην ιστορία της Ουρουγουάης και ενός τέρματος που διαμόρφωσε την ιστορία του ποδοσφαίρου, αφού με αυτό η “σελέστε” νίκησε 2-1 τη Βραζιλία στο “Μαρακανά” στον τελικό Μουντιάλ 1950. Πέθανε ανήμερα της συμπλήρωσης 65 ετών από εκείνη την ημέρα.

Βαγγέλης Αλυσανδράτος (70): Δημοσιογράφος, επί δεκαετίες στο αθλητικό ρεπορτάζ και την αρθογραφία, πρόεδρος της Εξελεγκτικής Επιτροπής του ΠΣΑΤ για 20 χρόνια και πρόεδρος της Επιτροπής πρωταθλήματος Τύπου, του οποίου ήταν η ψυχή, επί σειρά ετών. Νικήθηκε από την επάρατη νόσο.

Λάκης Μπέλλος (61): Διετέλεσε ρεπόρτερ ΓΓΑ και Παναθηναϊκού, ενώ αργότερα μεγαλούργησε ως κειμενογράφος σε θέατρο και τηλεόραση (συνεργάστηκε επί σειρά ετών με τον Γιώργο Μητσικώστα). Ήταν από τα πρώτα στελέχη του ραδιοφωνικού σταθμού Αθήνα 984. Υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και “έσβησε” μετά από πολυήμερη μάχη στη ΜΕΘ του ΚΑΤ.

Βασίλης Κοντοβαζαινίτης (77): Αντιπρόεδρος της ΠΑΕ Ξάνθη, διετέλεσε δημοσιογράφος στην ΕΡΤ, διευθυντής της ΕΡΑ 1 και 2, ενώ ήταν επί σειρά ετών εκπρόσωπος των εργαζομένων στο Μικτό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ. Υπήρξε νομικός σύμβουλος αρκετών ΠΑΕ, ενώ το 2006 είχε εκλεγεί πρόεδρος της ΕΠΑΕ αντικαθιστώντας τον Αλέξανδρο Λυκουρέζο μετά την παραίτησή του.

Κυριάκος “Γιάγκος” Βασιλειάδης: Φροντιστής που υπηρέτησε από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 για περίπου 40 χρόνια τον Δικέφαλο.

Τάκης Μιχαλέτος (53): Τεχνικός διευθυντής των ακαδημιών του Ατρομήτου, “έσβησε” μετά από μάχη με την επάρατο νόσο.

Γιάννης Μεσοχωρίτης (76): Διατέλεσε επί σειρά ετών διοικητικό στέλεχος στην ΠΑΕ Άρης, συγκαταλέγεται ανάμεσα στους ευεργέτες του συλλόγου, καθώς το όνομά του είναι αναγραμμένο στη μαρμάρινη πλάκα που υπάρχει στην είσοδο του “Κλεάνθης Βικελίδης”.

Κώστας Μεσάικος (61): Πρώην πρόεδρος και μεγαλομέτοχος του Μακεδονικού, που έφτασε μέχρι τον τελικό του ULEB Cup το 2005.

Οι “φύλακες” άγγελοι

Η οικογένεια πάντοτε παίζει σημαντικό ρόλο στην καριέρα ενός ανθρώπου του αθλητισμού. Οι συγγενείς παίζουν τον ρόλο του συμβουλάτορα, του στηρίγματος, απορροφούν τους κραδασμούς και πολλές φορές καθοδηγούν τος αθλητές και τους προπονητές.

Το 2015, οι άνθρωποι των σπορ θρήνησαν τον χαμό κοντινών προσώπων που είχαν σταθεί δίπλα τους σε όλη την καριέρα τους.

Ένα τέτοιο πρόσωπο ήταν και ο Δον Ντιέγκο, ο πατέρας του Ντιέγκο Μαραντόνα που “έφυγε” σε ηλικία 87 ετών, έχοντας μεγαλώσει μετά κόπων και βασάνων έναν από τους μεγαλύτερους ποδοσφαιριστές όλων των εποχών.

Μία ιστορία που συγκλόνισε την Ελλάδα ήταν η περιπέτεια υγείας του Δημήτρη Μόρα. Ο αδερφός του Βαγγέλη Μόρα έδωσε άνιση μάχη με τη λευχαιμία και την έχασε, με τον αμυντικό της Βερόνα να στέκεται στο πλευρό του όλο αυτό το διάστημα. Ακόμα και μετά θάνατον, επιχειρεί να διοχετεύσει το αίσθημα του θάρρους και της αισιοδοξίας μέσω του ” SAVE M.ΟΡ.Α.Σ“, μία ΜΚΟ που πρωταρχικό στόχο έχει την ορθή ενημέρωση και επαγρύπνηση του κοινού ως προς τη διαδικασία δωρεάς μυελού των οστών.

Η “χρυσή γενιά” του ’87 στο μπάσκετ έχασε δύο συγγενικά πρόσωπα. Ο Παναγιώτης Γιαννάκης βρισκόταν στο Λιλ τον Σεπτέμβριο για το Ευρωμπάσκετ όταν πληροφορήθηκε τον θάνατο της μητέρας του, Καλλιόπης, έχοντας ήδη χάσει τα τέσσερα αδέρφια του. Δύο μήνες αργότερα, ο Φάνης Χριστοδούλου έχασε τη δική του μητέρα, Ελένη, σε ηλικία 77 ετών.

Ο Ανδρέας Μπαρτζώκας, πατέρας του Γιώργου Μπαρτζώκα, εμβληματική μορφή της αριστεράς, εξόριστος στη Γυάρο και στο Παρθένι, κρατούμενος επί σειρά ετών στην Κέρκυρα και στη Δραπετσώνα, επί Χούντας, έφυγε από τη ζωή στα 89 του, νικημένος από την καρδιά του.

Από τη ζωή έφυγε και ο Ανδρέας Κωνσταντίνου σε ηλικία 66 ετών, πατέρας του επί χρόνια φορ του Ηρακλή, του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού και πρώην διεθνής ποδοσφαιριστής κι ο ίδιος.

Θλιβερό μαντάτο περιλάμβανε το 2015 και για τον αμυντικό του Ατρόμητου, Παπέ Εμπόου, ο οποίος επίσης “έχασε” τον πατέρα του.

Τέλος, ο Ρίο Φέρντιναντ “έχασε” τη σύζυγό του Ρεμπέκα μετά από σύντομη μάχη με τον καρκίνο, εξέλιξη που έφερε στο πλευρό του μέχρι και τον άσπονδο εχθρό Τζον Τέρι.

Η “μαύρη” λίστα των φιλάθλων

Ο αθλητισμός είναι διασκέδαση, ψυχαγωγία, τρόπος ζωής για τους φιλάθλους που παρακολουθούν από κοντά τους αγώνες. Υπάρχουν φορές, όμως, που τα πράγματα εξελίσσονται διαφορετικά. Τελείως διαφορετικά…

Η Αίγυπτος επλήγη από σοβαρότατα επεισόδια τον Φεβρουάριο, μετά από συγκρούσεις οπαδών της Ζάμαλεκ και αστυνομικών δυνάμεων πριν από τη σέντρα του αγώνα με την Ενπί. Τραγικός απολογισμός, 40 νεκροί και δεκάδες τραυματίες.

Παραμένοντας στη Βόρεια Αφρική, στο πένθος βυθίστηκε το Μαρόκο, όταν λεωφορείο που μετέφερε νεαρούς αθλητές συγκρούστηκε με φορτηγό στην πόλη Ταν-Ταν, με αποτέλεσμα 40 άνθρωποι να χάσουν τη ζωή τους.

Τα τροχαία δυστυχήματα κόστισαν ζωές φιλάθλου και σε αθλητικά γεγονότα. Έξι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και αρκετοί ακόμα τραυματίστηκαν σε αγώνα Ράλι που διεξήχθη τον Σεπτέμβριο στην Κορούνια της βορειοδυτικής Ισπανίας. Τραγική κατάληξη είχε ο αγώνας του πρωταθλήματος VLN στην πίστα του Νίρμπουργκρινγκ, καθώς ένας θεατής έχασε τη ζωή του μετά από δυστύχημα στην πίστα.

Τον Ιούνιο, στο περιθώριο των Ευρωπαϊκών Αγώνων, ένας υπάλληλος εταιρείας παραγωγής που έχει αναλάβει τη διοργάνωση της τελετής έναρξης και λήξης έχασε τη ζωή του σε τροχαίο. Λίγο έλειψε να συμβεί το ίδιο με αθλήτριες της συγχρονισμένης κολύμβησης που παρασύρθηκαν από λεωφορείο.

Στην Ελλάδα, η περίπτωση του μικρού Αλέξανδρου συγκίνησε το πανελλήνιο. Ο νεαρός φίλαθλος του Ολυμπιακού με ειδικές ανάγκες εκπλήρωσε το όνειρό του, να γνωρίσει τον Κώστα Μήτρογλου, αλλά άφησε την τελευταία πνοή τον Νοέμβριο.

Συγκινητική και η περίπτωση του Κλόβις Ακόστα Φερνάντες, του Βραζιλιάνου φιλάθλου που είχε βρεθεί σε επτά Μουντιάλ και 66 χώρες υποστηρίζοντας τη “σελεσάο” και έκλεψε την παράσταση στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο της πατρίδας του, αλλά έχασε την εννιαετή μάχη με τον καρκίνο.

Δεν έλειψαν και τα τραγικά δυστυχήματα, όπως ο θάνατος 9χρονου που έχασε τη ζωή του στις ΗΠΑ, όταν τραυματίστηκε από μπαστούνι μπέιζμπολ στη διάρκεια προθέρμανσης, ο θάνατος Αργεντινού φίλου της Σαν Λορένσο που έπεσε στο κενό από ύψος 50 μέτρων στη διάρκεια του αγώνα με την Ουρακάν ή ο θάνατος από πνιγμό ενός 49χρονου Έλληνα στον αγώνα Λάκκωμα – Ορμυλία.

Υπήρξαν, όμως, και κάποιες πιο “σκοτεινές” περιπτώσεις, όπως η δολοφονία του Ρασίμ Αλίγεφ, δημοσιογράφου από το Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος επέκρινε τον αρχηγό της Καμπάλα, Γιαβίντ Χουσεΐνοφ, λίγο πριν από τις αναμετρήσεις με τον Παναθηναϊκό. Ως δράστης φέρεται ένας ξάδερφος του Χουσεΐνοφ, ο οποίος, από την πλευρά του, φυλακίστηκε ως ηθικός αυτουργός.

Στην Πολωνία, ένας οπαδός έπεσε νεκρός από αστυνομικά πυρά κατά τη διάρκεια επεισοδίων στον αγώνα της Κονκόρντια με την Ρούχ Ρατζινόνκοφ, με συνέπεια να ξεσπάσουν συρράξεις στους δρόμους του Κνούροφ.